close
آخرین مطالب
  • تبلیغ شما در اینجا
  • طراحی سایت شخصی
  • طراحی سایت فروشگاهی
  • طراحی سیستم وبلاگدهی
  • سیستم سایت ساز اسلام بلاگ
  • مگا برد - پلتفرم خرید اینترنتی قطعات موبایل مگابرد
  • loading...
    YourAds Here YourAds Here

    اخبار پرشکی

    بازدید : 55
    يکشنبه 25 ارديبهشت 1401 زمان : 16:15

    تشخیص بیش فعالی کودک
    تکنیک‌های مادرانه برای تشخیص بیش‌فعالی کودکان

    درمان بیش فعالی با نوروفیدبک

    ساوالان خبر


    چگونه می‌توانید به عنوان یک مادر تشخیص دهید که کودک شما بیش فعال است یا فقط دچار بی قراری و نا آرامی است؟ قبل از این که بدانید آیا کودک شما بیش فعال است، مهم است که با مفهوم بیش فعالی آشنا شوید.

    بیش فعالی چیست؟
    اختلال کمبود توجه یا همان بیش فعالی (ADHD)یک سندروم رفتاری است که با بی‌توجهی متوسط تا شدید، بی‌قراری حرکتی، بی‌ثباتی عاطفی و رفتارهای تکانشی خودش را نشان می‌دهد. البته باید بدانید این سندروم پس از تشخیص قابل درمان و اصلاح است.

    راه‌های درمان بیش‌فعالی
    پس از تشخیص این که کودک شما بیش فعالی دارد یا نه، راه های مختلفی برای درمان آن وجود دارد. شما می توانید از روش های رفتاری یا ترکیبی از مشاوره و درمان‌های پزشکی استفاده کنید. برخی از این درمان‌ها عبارت اند از:

    تکنیک‌ها یا روش‌های رفتاری| این روش‌ها از طریق آموزش تقویت‌شده به اصلاح رفتار می‌انجامد. یکی از توصیه‌هایی که برای درمان بیش‌فعالی وجود دارد، شناخت رفتار کودک در کلاس درس است تا رشدی متناسب با نیازهای او ایجاد کند.

    بررسی رفتار کودک در خانه| توصیه‌ دیگر بر مشاهده و بررسی رفتار کودک در خانه متمرکز است، زیرا می تواند مکانی باشد که کودک بیشترین زمان را در آن سپری می کند. انجام این تکنیک نیاز به صبر از طرف مادر دارد.

    تاثیر محیط| چیدمان خانه و اتاق‌ها، معمولا با مادرهاست. اگر کودک بیش فعال دارید، باید بدانید که رنگ اتاقش باید روشن باشد، فضای بازی باید تمیز و منظم باشد و هیچ چیز اضافه‌ای در اتاق او نباشد تا روند درمانش، سرعت بگیرد.

    الگو باشید| کودکان مبتلا به بیش فعالی تمایل دارند از کارهایی که اطرافیان شان انجام می‌دهند الگوبرداری کنند، به همین دلیل است که مادر می‌تواند هنگام انجام کارهای خانه از این تجربه به نحو مثبتی استفاده کند و در عین حال دستورالعمل‌ها را با صدای بلند به طور واضح و مختصر تکرار کنند.

    روان شناس و درمان دارویی| سایر روش‌های شناختی-رفتاری با هدف مدیریت رفتار یا خودکنترلی هستند اما برای رسیدن به این هدف، کودک باید یاد بگیرد که رفتارهای خود را مشاهده و اصلاح کند.

    روان شناس می‌تواند کاری کند تا کودک شما به خودکنترلی دست یابد. اگر این روند کمی جدی‌تر باشد، ممکن است فرزند شما به روان پزشک ارجاع داده شود و پزشک برخی از درمان های دارویی را برای اضطراب توصیه کند.

    هزینه لمینت دندان 1401

    تکذیبیه گمرک در خصوص نصب پیام رسان We برای رجیستری موبایل
    بازدید : 47
    شنبه 24 ارديبهشت 1401 زمان : 17:16

    با انگ زدن، بیماران اعصاب و روان را خانه نشین نکنیم

    ناور عصب و عضله چیست

    پارسینه: «طرف روانی است… خدا شفایت بده تو که روانی هستی… یک آدم روانی هر کاری می‌کند… حتماً دیوانه بوده که این کار را کرده.» چند بار در روز از این جملات استفاده می‌کنید؟

    خانواده » روانشناسی



    اصلاً راه دور نرویم وقتی خبر قتل بابک خرمدین را توسط پدر و مادرش شنیدید اول از همه چه گفتید یا به چه فکر کردید؟ بجز این بود که با خودتان گفتید حتماً قاتل یک مشکلی داشته یا دیوانه بوده؟ بعد وقتی درگزارش‌های رسمی اعلام شد که این پدر و مادر جنون نداشته‌اند باز برای خیلی‌ها سؤال پیش آمد پس چه دلیلی داشته؟ شاید ندانید اما با این جمله‌ها که گاه ناخواسته بر زبان می‌آوریم باعث می‌شویم گروهی که واقعاً از بیماری‌های اعصاب و روان رنج می‌برند بیماری‌شان را پنهان کنند یا اینکه مشکل‌شان را خیلی بزرگ‌تر از آنچه هست ببینند و به‌خاطر همه این انگ‌ها و قضاوت‌ها منزوی و خانه نشین شوند.

    بد نیست بدانید طبق آمارها اتفاقاً کمترین آمار جنایات سازمان یافته و برنامه‌ریزی شده توسط همین معلولان اعصاب و روان گزارش شده، چرا که یک انسان روان پریش اساساً توانایی طرح نقشه پیچیده و برنامه‌ریزی شده را ندارد. می‌گویم معلولیت چون بیماری‌های اعصاب و روان نیز در زمره معلولیت‌ها طبقه‌بندی می‌شوند.سه خرداد ماه روز جهانی اسکیزوفرنیا بود و به مناسبت آن معمولاً تا یک هفته انجمن‌های حامی این بیماران برایشان برنامه‌هایی برگزار می‌کنند تا شاید بتوانند نگاه جامعه را به این بیماران و دیگر بیماران مزمن اعصاب و روان بیشتر جلب کنند.

    شعار هفته امسال آنها «خدمات با کیفیت‌تر و قابل دسترس‌تر برای همه بیماران اعصاب و روان» است. علی مبتلا به اسکیزوفرنی بوده است به قول خودش هنوز هم هست اما با مصرف دارو و قرار گرفتن تحت درمان مثل هر بیمار دیگری توانسته خود را در تعادل نگه دارد.

    آنقدر بعد از ابتلا به این بیماری به دانستن درباره این رشته علاقه‌مند شد که حالا خودش تبدیل به یک محقق روانشناسی شده و در حرف‌هایش بارها به منابع علمی که خوانده استناد می‌کند: «من در حالت سایکوتیک خودم حتی یک بار هم به فکر خشونت و صدمه زدن به هیچ موجودی حتی پشه هم نیفتادم، من در واقعیت حتی سوسک و پشه را هم نمی‌کشم، چه برسد که بخواهم به انسانی لطمه بزنم اما براحتی به ما انگ می‌زنند.

    یک انسان روان پریش مثل کسی که اسکیزوفرنی دارد طبق منابع جهانی پنج نشانه اصلی دارد؛ افکار وهم آمیز، احساس و گفتار وهم‌آمیز و رفتار پراکنده و جامعه گریزی که همه اینها با دارو قابل کنترل است. بنابراین تقریباً غیرممکن است که یک آدم روان پریش یا انسانی که پراکندگی افکار دارد بتواند نقشه جنایت بکشد و بعد‌از قتل سال‌ها آن را مخفی کند.

    مثل ماجرای قتلی که اخیراً سر زبان‌ها افتاد. شاید بد نباشد بدانید 99 درصد قاتلان قتل‌های زنجیره‌ای سایکوپت هستند. سایکوپت عارضه روانی نیست و به‌عنوان شرارت نفس شناخته می‌شود، مثل کسانی که سادیسم دارند و از انجام شرارت لذت می‌برند و این کاملاً با روان پریشی متفاوت است. برای همین است که در همه دنیا اگر قتلی انجام می‌شود آن آدم به لحاظ روانی بررسی می‌شود و اگر معلوم شود روان پریش است به جای زندان به بیمارستان منتقل می‌شود. کاش مردم بین اینها تفاوت قائل شوند و همین طور انگ نزنند.»

    حمید هم مبتلا به یک بیماری مزمن اعصاب و روان است. او می‌گوید: «زمانی که پرخاشگری می‌کردم یا حالم بد می‌شد، پلیس خبر می‌کردند و به من می‌گفتند دیوانه و روانی. پلیس هم با خشونت بیشتری با من برخورد می‌کرد کاش بین ما بیماران اعصاب و روان و آنهایی که به دلایل دیگری پرخاشگری می‌کنند، فرق بگذارند. باید برای ما روانشناس و مددکار به صحنه بیاید تا آرام‌مان کند نه پلیس.»
    حمید وقتی فهمید که دلایل پرخاشگری‌اش ابتلا به بیماری دوقطبی است با دارو به تعادل رسید اما از اینکه همیشه با انگشت نشانش دهند، خسته شده: «ترجیح می‌دهم در انزوای خودم بمانم تا اینکه مدام بشنوم که حمید ایراد دارد یا روانی است و تعادل ندارد. وقتی برای استخدام و پیدا کردن شغل می‌روم تا می‌فهمند چه بیماری ای دارم فرار می‌کنند. فکر می‌کنند ما دائم درحال حمله به دیگران هستیم.»

    طیبه دهباشی، مدیر انجمن اسکیزوفرنی و بیماری‌های مزمن اعصاب و روان می‌گوید:«آنچه بیشتر معلولان اعصاب و روان را به انزوا می‌کشاند، انگ است، انگی که نه تنها بیمار که خانواده بیمار راهم زمینگیر و از حقوق اجتماعی محروم می‌کند. وظیفه اصلی انگ زدایی از این بیماری‌ها برعهده رسانه ملی، رادیو و تلویزیون است. این رسانه‌ها می‌توانند با معرفی این بیماری‌ها، چگونگی برخورد با آنها را به عموم جامعه آموزش دهند تا هر خشونتی را با نوعی دیگر از خشونت جواب ندهند. این بیماری‌ها اغلب از سنین نوجوانی شروع می‌شود و اگر فردی آموزش دیده باشد بموقع می‌تواند بیماری‌اش را تشخیص دهد و درمان کند تا جلوی افت توانایی‌هایی را که بعداً رخ می‌دهد بگیرد.»

    به‌گفته دهباشی استفاده زیاد از کلماتی مثل روانی و دیوانه باعث می‌شود این افراد بیماری خود را پنهان کنند یا در جمع حاضر نشوند و در انزوای بیشتری فرو بروند. وی می‌گوید: «هر اتفاق و جنایتی که در جامعه رخ می‌دهد با اظهار نظرهای غیر کارشناسانه می‌گوییم حتماً آن آدم بیمار روانی بوده و سریع نتیجه می‌گیریم فقط یک آدم روانی می‌تواند جنایت کند.در صورتی که بیماران سایکوتیک مثل اسکیزوفرنی قادر نیستند نقشه بکشند. یعنی برای انجام نقشه‌های پیچیده نظم فکری ندارند. در جامعه آماری اصلاً چنین مواردی ثبت نشده. ممکن است کسی آنی مرتکب عمل خلاف قانونی شده باشد اما جنایت‌ها طبق نقشه و برنامه‌ریزی اصلاً وجود ندارد. من به‌عنوان کسی که 38 سال است با این بیماران کار کرده‌ام از همه مردم می‌خواهم اگر اتفاقی رخ می‌دهد، بگذارند متخصصان درباره آن نظر دهند. با نظرهای غیر کارشناسانه حس بد به این بیماران ندهید. هر کدام از این اظهار نظرهای غیر اصولی می‌تواند حال بیمار را بدتر کند و آنها را بیشتر به کنج خانه‌هایشان براند و گوشه نشین‌تر کند.با یک اتفاق به کل یک گروه انگ نزنیم.»

    اما به عقیده دهباشی انگ زدایی به غیر از رسانه‌ها وظیفه همه افراد جامعه است: «این بیماری‌ها هم مثل دیابت و قند می‌تواند کنترل شود و اما به خاطر شناخت اندک در این زمینه، طبق برآوردهای ما فقط 10 درصد برای درمان آنها مراجعه می‌کنند. دلایل مراجعه نکردن، ترس از انگ و ناشناخته بودن بیماری است. در مورد بقیه بیماری‌ها، بیمار و خانواده معمولاً از اطرافیان و جامعه همدلی دریافت می‌کنند اما در رابطه با بیماران اعصاب و روان در خانواده‌ها این طور نیست؛ فشار زیاد در کنار فرایند درمان و هزینه‌های آن، انگ و قضاوت‌های عجیب و غریب، گاه خانواده را هم از پا می‌اندازد. بنابراین خیلی از خانواده‌ها برای فرار از این فشارها آن را پنهان می‌کنند.در نتیجه محدود شدن روابط اجتماعی و خانوادگی و تنهاتر شدن این خانواده‌ها را شاهد هستیم. خانواده‌ای که همه اعضایش افسرده هستند.»

    زن 18 سال است از دختر بیمارش نگهداری می‌کند. دختر 20 ساله بود که فهمیدند بیماری مزمن اعصاب دارد: «به ما گفتند این بیماری تا آخر عمر با دخترت هست. بار بیماری اعصاب فقط بر دوش خانواده است. من دائماً از خودم می‌پرسم بچه من بعد از مرگ من و پدرش چه کار کند؟ چه کسی از او مراقبت می‌کند؟ در همه این سال‌ها حتی یک جا به او کار ندادند.»

    دهباشی هم به این نگرانی‌ها اشاره می‌کند: «ما پدر و مادرهایی در انجمن داریم که 90 ساله‌اند، اما هنوز از فرزندشان پرستاری می‌کنند و برای وضعیتش پس از مرگ خود نگرانند. این وظیفه دولت است که اگر برای افراد بازنشسته تسهیلاتی در نظر می‌گیرد برای این افراد هم تسهیلاتی در نظر بگیرد.»

    بیش از 16 ماه است که همه‌گیری کرونا و تلخی‌هایش را از سر می‌گذرانیم و همچنین گزندگی تنهایی و انزوا را… اما تا حالا فکر کرده‌اید اگر قرار بود همه عمرمان این طور زندگی کنیم چه می‌شد؟ بیماران مزمن اعصاب و روان اما تقریباً همه عمرشان را این گونه گذرانده‌اند. تغییر این شرایط وظیفه ماست. اگر واکسن می‌تواند ما را از کرونا نجات دهد ما هم می‌توانیم با درک بیشتر این بیماران، آنها را از مشقت انزوا نجات دهیم.

    تعمیر دندان مصنوعی

    بیماری های ناشی از ازدواج فامیلی
    بازدید : 68
    چهارشنبه 21 ارديبهشت 1401 زمان : 16:13

    نوار عصب عضله بهترین روش برای بررسی علت درد عصبی

    نوار عصب عضله در ونک

    راهبرد معاصر

    الکترمیوگرافی (EMG) و مطالعه هدایت عصبی (NCS) تست هایی هستند که از الکترودها برای شناسایی، تفسیر و ثبت سیگنال های الکتریکی در عضلات و سلول های عصبی، هنگامی که فعال هستند ونیز هنگامی‌که در حال استراحت هستند، استفاده می‌کنند.

    این آزمایشات ابزارهای تشخیصی با ارزشی هستند که به متخصصان مغز و اعصاب کمک می‌کنند تا علت بیماری هایی را که بر اعصاب و عضلات شما تاثیر می‌گذارند را پیدا کرده و میزان آسیب وارده را تعیین نمایند. تست نوار عصب و عضله یا الکترو میوگرافی(EMG) به نام های دیگری همچون الکترو میوگرام و یا میوگرام نیز شناخته می شود. همیشه هنگام انجام تست عصب عضله تست هدایت عصبی که با نام NCS شناخته می شود انجام می‌پذیرد.

    هدف از انجام این آزمایشات
    هنگامی که علائم و نشانه هایی مانند ضعف عضلانی، گزگز کردن، بی حسی، درد عضلانی، گرفتگی و سایر احساسات غیر طبیعی را دارید، پزشک شما ممکن است تست EMG را انجام دهد.

    یک الکترود سوزنی کوچک از طریق پوست به داخل عضله شما وارد می شود تا فعالیت الکتریکی بافت عضلانی شما (پاسخ به تحریک عصبی) را اندازه گیری نماید. این آزمایش می تواند به تشخیص علت بروز علائم در شما، کمک کند. و حتی ممکن است به تعیین مدت زمانی که این مشکل را داشته اید نیز کمک کند.

    مطالعه هدایت عصبی ، سرعت حرکت سیگنالهای الکتریکی از طریق اعصاب شما را اندازه گیری می نماید تا میزان گستردگی مسئله را مشخص کند. سیگنال الکتریکی ارسال شده در امتداد آکسون یا رشته عصبی در یک عصب، پتانسیل عمل نامیده می شود. در مطالعات هدایت عصبی، این پتانسیل های عمل بطور مصنوعی توسط تحریک الکتریکی به منظور ارزیابی نحوه پاسخ آکسون ایجاد می شود. به کمک EMG می توانند تشخیص دهند که آیا ضعف یا بی حسی عضلانی، به دلیل اختلال سیستم عصبی و یا آسیب رسیدن به عصب متصل به عضله است یا خیر. این دو آزمایش با هم می توانند مشخص کنند که آیا شما یک اختلال عضلانی دارید و یا یک اختلال عصبی. برخی از نمونه های رایج عبارتند از:

    اختلال عصبی پیش رونده مانند دیستروفی عضلانی و پلی میوزیت
    اختلالاتی که بر اتصالات عضلانی/عصبی (نوروماسکیولار) تاثیر می گذارند مانند میاستنی گراویس، سندرم لامبرت-ایتون و سندرم گیلن باره
    اسکلروز جانبی آمیوترونیک (ALS) ، بیماری که بر سلولهای عصبی در مغز و نخاع تاثیر می گذارد
    اختلالات اعصاب محیطی که در اثر آسیب به سیستم عصبی محیطی، اعصاب خارج از مغز و نخاع مانند نوروپاتی محیطی و سندرم تونل کارپ ایجاد می شود.
    اختلالات ریشه عصبی سیاتیک، رادیکولوپاتی (فشرده شدن عصب)، تنگی نخاع و فتق دیسک
    EMG نمی تواند بیماریهای اسکلتی(اختلالات و بیماری های استخوان ها مفاصل و ماهیچه ها) مانند پوکی استخوان که شایع‌ترین نوع بیماریهای اسکلتی است، تنگی کانال نخاعی و آرتروز را تشخیص دهد. با اینحال می تواند در تشخیص هرچه بهتر علائم این بیماریها موثر باشد. برای مثال کاربرد تست عصب عضله در تشخیص تنگی کانال نخاعی به این صورت است که با حذف علائم بیماری های دیگر به تشخیص بهتر این بیماری کمک میکند اما به طور مستقیم نمیتوان با استفاده از این تست به تشخیص بیماری تنگی کانال نخاعی پرداخت.

    پیشنهاد می کنیم برای کسب اطلاعات تکمیلی در این مورد، مقاله «هدف از انجام تست نوار عصب و عضله چیست» را مطالعه بفرمائید.

    آمادگی برای آزمایش





    هنگامی که برای تست EMG برنامه ریزی می کنید، سؤال کنید که آیا لازم است قبل از تست مصرف هرگونه داروی تجویزی یا بدون نسخه را متوقف کنید. اگر دارویی به نام مستینون (پیرید وستیگمین) مصرف می کنید، مخصوصاً باید بپرسید که آیا مصرف این دارو باید قبل از انجام تست قطع شود یا خیر.

    حمام کردن
    کمی قبل از انجام تست حمام کنید تا چربی های پوستتان پاک شود. قبل از تست از لوسیون یا کرم استفاده نکنید.

    سایر اقدامات احتیاطی
    متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) که EMG را انجام می دهد باید بداند که آیا شرایط پزشکی خاصی دارید یا خیر. بطور مثال:

    اگر شما یک ضربان ساز و یا هر وسیله پزشکی الکتریکی دیگر داشته باشید
    داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنید
    اگر مبتلا به هموفیلی هستید ( اختلال لخته شدن خون که باعث خونریزی طولانی مدت می شود)
    آنچه باید قبل از شروع تست انتظار آن را داشته باشید.
    احتمالاً از شما خواسته می شود که برای این عمل لباس بیمارستان بپوشید و روی تخت معاینه دراز بکشید. برای آمادگی تست مطالعه هدایت عصبی، متخصص مغز و اعصاب و یا یک تکنسین، الکترودهای سطحی را در جاهایی که علائم را تجربه می کنید، در نقاط مختلف پوست شما قرار می دهد و یا متخصص مغز و اعصاب بر اساس علائم شما، الکترودهای سوزنی را در نقاط مختلف بدن قرار می دهد.

    در طول انجام تست


    هنگامیکه مطالعه در حال انجام است الکترودهای سطحی در برخی مواقع جریان الکتریکی کوچکی را منتقل می کنند که ممکن است آنها را به حالت تیر کشیدن و یا اسپاسم، احساس کنید. الکترود سوزنی ممکن است باعث ناراحتی و یا درد شود که معمولا" پس از مدت کوتاهی از برداشتن سوزن ها پایان می یابد.

    در طول EMG سوزنی، متخصص مغز و اعصاب ارزیابی می کند که آیا زمانیکه عضله در حال استراحت است، فعالیت الکتریکی خود به خودی وجود دارد یا خیر(فعالیتی که در بافت عضلانی سالم وجود ندارد). همچنین میزان فعالیت الکتریکی هنگامیکه ماهیچه را کمی منقبض می کنید را نیز می آزماید.

    پزشک پی در پی دستوراتی در جهت استراحت دادن و یا منقبض کردن عضله به شما می دهد. بسته به اینکه متخصص مغز و اعصاب، چه ماهیچه ها و اعصابی را بررسی می کند، ممکن است از شما بخواهد در طول معاینه وضعیت خود را تغییر دهید. اگر ناراحتی یا دردی در هر زمانی در طول معاینه احساس کردید، می توانید از پزشک خود درخواست یک استراحت کوتاه بکنید.


    بعد از انجام تست
    ممکن است در جایی که الکترود سوزنی در عضله شما وارد شده، کبودی جزئی و موقتی ایجاد شود. این کبودی باید پس از چند روز محو شود اگر ادامه پیدا کرد با پزشک خود تماس بگیرید.

    مدیریت عوارض جانبی


    ممکن است در عضلاتی که مورد آزمایش قرار گرفته اند تا چند روز احساس درد داشته باشید و احتمال دارد متوجه کبودی، سوزن سوزن شدن و یا تورم در آن ناحیه شوید. این حالات باید ظرف چند روز از بین برود، اما می توانید هر بار 10تا 20 دقیقه از یخ و یا کیسه سرد استفاده نمائید و تایلنول (استامینوفن) یا موترین/ ادویل (ایبوپروفن) مصرف کنید.

    نتایج
    متخصص مغز و اعصاب نتایج معاینه شما را تفسیر کرده و گزارشی تهیه می کند. پزشک شما و پزشکی که دستورEMG را داده است گزارش را در قرار ملاقات بعدی با شما در میان می گزارد.

    خطرات و موانع منع استفاده از این آزمایشات
    تست های EMG و NCS هر دو کم خطر هستند. در EMG کمی خطر عفونت و یا خونریزی در جایی که الکترودها وارد شده اند وجود دارد. اگر داروهای ضد انعقاد (رقیق کننده خون) مصرف می کنید و یا اگر به هموفیلی یا اختلال دیگری مبتلا هستید که از لخته شدن خون جلوگیری می کند، به متخصص مغز و اعصابی که تست را انجام می دهد از قبل اطلاع دهید.

    اگر ماهیچه های قفسه سینه شما با EMG آزمایش می شود مقدار کمی احتمال خطر وجود دارد که هوا به فضای بین دیواره قفسه سینه و ریه های شما وارد شده و باعث پنوموتوراکس (جمع شدن ریه) شود. اگر آزمایش NCS دارید حتماً بیش از موعد به متخصص مغز و اعصاب اطلاع دهید که آیا پیس میکر و یا دفیبریلاتور قلبی دارید یا خیر. زیرا قرار است یک شوک الکتریکی خفیف دریافت کنید. در این مورد ممکن است نیاز باشد که اقدامات احتیاطی انجام شود.

    مراقبت های بعد از لمینت دندان

    کاهش مکالمات رومینگ ملی در سه ماهه پایانی سال 1400
    بازدید : 108
    يکشنبه 18 ارديبهشت 1401 زمان : 15:35

    موارد استفاده از فیزیوتراپی چیست ؟

    فیزیوتراپی در ونک

    پایگاه خبری تحلیلی مثلث آنلاین:
    فیزیوتراپی یک روش درمانی بسیار مفید برای آسیب، اختلال و بیماری است. با استفاده از روش های فیزیکی خاص، به بازیابی تحرک، عملکرد و حرکت در ناحیه آسیب دیده کمک می کند. فیزیوتراپی از اطلاعات آزمایش شده و تحقیق شده در مورد نحوه عملکرد بدن استفاده می کند و از روش های تایید شده پزشکی برای درمان استفاده می کند.

    فیزیوتراپی همچنین برای جلوگیری از آسیب یا گاها آسیب بیشتر در قسمتی که قبلاً تحت فشار قرار گرفته است بسیار مفید است. این به طور گسترده ای مورد استقبال است زیرا افراد در هر سنی می توانند با مدیریت و حفظ شکل و سلامت عالی از مزایای آن بهره مند شوند و در نتیجه از آسیب یا بیماری جلوگیری کنند.

    فیزیوتراپی یک شغل مبتنی بر مدرک است که در آن متخصصان به خوبی آموزش دیده، ماهر و با تجربه بهترین مراقبت و درمان را ارائه می دهند.


    فیزیوتراپیست‌ها به خوبی مورد تحقیق قرار گرفته‌اند و از مهارت‌ها و تجربیات گسترده خود برای بهبود موقعیت‌های پیچیده مانند تنفسی، عصبی، قلبی عروقی و عصبی-عضلانی استفاده می‌کنند. اگر آسیبی دارید یا با مشکلی روبرو هستید، باید تحت درمان فیزیوتراپیست متخصص قرار بگیرید تا این مشکلات رفع شود.

    آنچه دیگران می خوانند:
    شگفتانه رئیسی برای این افراد | مبلغ یارانه جدید چقدر است؟
    شوخی زشت احسان علیخانی با شرکت کننده خانم | خجالت کشیدن خانم جوان از حرف احسان علیخانی
    تصادف شدید مهران مدیری | مهران مدیری جان سالم به در می برد ؟
    کنسرت مهراوه شریفی نیا با خواننده معروف | مهراوه شریفی نیا ممنوع التصویر شد
    ازدواج مجدد بهنوش طباطبایی با آقای بازیگر | عکس دونفره بهنوش طباطبایی با دختر همسر جدیدش
    مراجعه به فیزیوتراپیست
    فواید فیزیوتراپی
    ما در زیر برخی از شرایطی که فیزیوتراپی به ارائه بهترین نتایج ممکن کمک کرده است را فهرست می کنیم.

    جذابترین ها
    آغاز دریافت وام فوری جذاب با وثیقه سهام در بانک ها|جزئیات وام با تایید سجام
    فوری|تصمیم بزرگ دولت؛افزایش سنگین مبلغ یارانه جبرانی|واریز به مدت دو ماه برای هر نفر
    بیرون کشیدن پژو سقوط کرده از دل رودخانه خرسان|ویدئو
    از بین بردن یا کاهش درد
    بیمارانی که از آرتریت، کشیدگی عضلانی / رگ به رگ شدن یا تاندونیت رنج می برند از استفاده از تکنیک ها و تمرینات درمانی مانند تحرک بافت نرم یا استفاده از روش هایی مانند TENS، IFC و سونوگرافی سود می برند. این درمان‌ها به کاهش درد کمک می‌کنند و در نتیجه طبیعی بودن را تضمین می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید در دپارتمان تخصصی فیزیوتراپی احمدی گل ، مقالات در مورد فیزیوتراپی در منزل ،سکته مغزی ،سالمندان و آسیب های ورزشی را می توانید مطالعه کنید.

    به جلوگیری از جراحی کمک می کند
    بیایید با این روبرو شویم. همه ما در دوران سختی همه گیری کرونا زندگی می کنیم و هیچ کس نمی خواهد به بیمارستان مراجعه کند یا تحت عمل جراحی قرار گیرد. با این حال، برخی شرایط اجتناب ناپذیر وجود دارد که جراحی آخرین راه حل است. فیزیوتراپی می تواند با مدیریت و درمان در مراحل اولیه به جلوگیری از این امر کمک کند. همچنین در برنامه های توانبخشی قبل و بعد از آن برای کاهش عوارضی که ممکن است در جراحی رخ دهد مفید است. اگر در تهران ،کرج یا اطراف آن زندگی می کنید، می توانید از خدمات فیزیوتراپی در منزل بهره ببرید که دیگر نیازی به مراجعه به مراکز درمانی نخواهید داشت.

    بهبود قدرت و هماهنگی کلی
    در حالی که فیزیوتراپی برای کاهش درد در حین یا بعد از جراحی بسیار مفید است، اما به بهبود قدرت و استحکام کلی بدن نیز کمک می کند. آیا می دانید فیزیوتراپی شامل تمرینات و کشش های خاصی است که به هماهنگی تجمعی بدن کمک می کند؟ بنابراین، اگر با علائم سرگیجه یا سرگیجه مواجه هستید، به شما پیشنهاد می کنیم به فیزیوتراپیست جهت مشاوره مراجعه نمایید.

    کاهش وابستگی به داروها
    هر دارویی که بیمار مصرف می کند در مقطعی از زندگی عوارض جانبی دارد. شرایط خاصی از بیمار می طلبد که برای کنترل یا درمان بیماری خود داروهایی مصرف کند. با این حال، مواردی مانند جراحی وجود دارد که در آن بیمار برای تسکین درد به دارو وابسته است. ما فیزیوتراپی را به عنوان یک گزینه جایگزین برای رفع این نگرانی و کاهش وابستگی و عوارض جانبی ناشی از داروها پیشنهاد می کنیم.

    تقویت عملکرد قلب و عروق و ظرفیت ریه
    جراحی پس از سکته مغزی نیازمند مراقبت شدید و برنامه ریکاوری است. فیزیوتراپی به بیماران پس از سکته قلبی کمک می کند تا درجه و حس جهت، حرکت و تعادل خود را بازیابند. فیزیوتراپیست های مجرب به بیماران کمک می کند تا با سبک زندگی سالم روزانه خود سازگار شوند. می‌توانید برای برنامه‌های ویژه در مورد تمرینات تنفسی که به بازیابی ظرفیت بهینه ریه و جریان خون در بدن کمک می‌کند.


    مدیریت و پیشگیری از آسیب های مرتبط با ورزش
    ما می دانیم که ورزش تماماً در مورد چابکی است و ورزش های مختلف می توانند خطر را برای انواع خاصی از شرایط مانند پارگی ACL، آرنج گلف بازان، فشار همسترینگ افزایش دهند. فیزیوتراپی در چنین شرایطی بسیار مهم و مفید است زیرا درمان بسیار خاصی را برای بهبود استقامت و رفع مشکل علامتی ارائه می دهد. به غیر از صدمات، ورزشکاران و ورزشکاران از جلسات منظم فیزیوتراپی بهره مند می شوند. تیم فیزیوتراپیست ماهر به بهبود گردش خون و تقویت عضلات بدن کمک می کند. این انعطاف‌پذیری را افزایش می‌دهد که هر بازی را که بازی می‌کنید بهبود می‌بخشد.

    تناسب اندام در تمام سنین و مراحل
    پیری همیشه خوشایند نیست. این عوارض خاصی را به همراه دارد که سبک زندگی روزمره را مختل می کند. اینها شامل آرتریت روماتوئید RA، پوکی استخوان، سیاتیک، زوال عقل، گردن درد، کمردرد، تعویض مفصل زانو و غیره است. همه این بیماری ها را می توان با فیزیوتراپی کنترل و مدیریت کرد.

    مدیریت بیماری های قلبی و دیابتی
    اغلب مشاهده شده است که بیماران دیابتی از ناراحتی هایی مانند درد زانو، شانه و کمر رنج می برند. این اغلب به دلیل سطح نامتعادل قند در بدن است. برنامه های فیزیوتراپی اختصاصی وجود دارد که به مدیریت درد ناشی از دیابت کمک می کند. این طرح ها همچنین به کنترل سطح قند کمک می کند. فیزیوتراپیست های متخصص به راهنمایی بیماران در مورد نوروپاتی دیابتی، پای دیابتی و غیره کمک می کنند.

    سهولت مراقبت از بارداری و پس از زایمان
    بارداری سفر زیبایی است. با این حال، بسیاری از زنان در این سفر با مشکل مواجه می شوند زیرا بدن آنها دستخوش تغییرات اساسی می شود که بر سلامتی و سلامت کلی تأثیر می گذارد. بسیاری از زنان با مشکلاتی مانند نوسانات هورمونی، دشواری در انجام فعالیت های معمول به دلیل افزایش وزن، تغییر عادات و غیره مواجه هستند

    بهبود سلامت روان
    از میان تمام فواید شگفت انگیز فیزیوتراپی، سلامت روان مهمترین آنهاست. ما این را صرفاً از جهت "احساس شادی و سلامت" نمی گوییم. ما درک می کنیم که سلامت روان بسیار بیشتر از این است. در یک متخصص فیزیوتراپی مجرب، این واقعیت را تأیید و از آن حمایت می کند که احساس خوب در بدن شما نه تنها برای انجام کارهای روزانه مهم است، بلکه برای بالا بردن اعتماد به نفس شما در هر کاری و هر کجا که می روید، مهم است. به همین دلیل است که ما به شما کمک می کنیم تا پتانسیل واقعی و کامل خود را درک کنید.

    بهترین کلینیک لمینت دندان در تهران

    während die Details des Kleides immer noch zur Geltung kamen mekleid.de
    بازدید : 114
    شنبه 17 ارديبهشت 1401 زمان : 18:00

    اعصاب مغزی

    تست نوار عصب عضله


    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


    اعصاب مغزی یا جمجمه‌ای (به انگلیسی: Cranial nerves) قسمتی از دستگاه عصبی محیطی هستند که از هسته‌های ساقه مغز منشاء می‌گیرند (به جز عصب بویایی و بینایی). تعداد اعصاب مغزی، دوازده جفت است. به غیر از اعصاب بویایی و بینایی که در حقیقت قسمتی از دستگاه عصبی مرکزی هستند، بقیه آن‌ها همانند اعصاب نخاعی، جزئی از دستگاه عصبی محیطی به شمارمی آیند. در ارتباط با نخاع، ۳۱ جفت عصب نخاعی از نخاع منشعب می‌شوند. از تفاوت‌های مهم این دو بخش دستگاه عصبی محیطی نسبت به هم، این است که در اعصاب مغزی برخلاف اعصاب نخاعی، تقسیم پیوسته و منظمی به ریشه‌های قدامی (پیشین) و خلفی (پسین) وجودندارد.[۱] این مسئله، بیشتر به علت تکامل و پیچیده‌تر بودن اعصاب مغزی در مقایسه با اعصاب نخاعی است.

    اعصاب مغزی، عملکرد حسی خالص یا حرکتی خالص یا عملکرد حسی-حرکتی دارند. عصب بویایی و بینایی فقط حسی هستند، درحالی که اعصاب مغزی مربوط به حرکات چشم (زوج‌های ۳٬۴٬۶)، زوج ۱۱ و زیرزبانی (عصب دوازدهم) فقط نقش حرکتی دارند. برخی از این اعصاب، همانند زوج‌های ۹٬۷٬۵ و ۱۰ مختلط (حسی-حرکتی) هستند. عصب هشتم مغز، اساساً یک عصب حسی است که در تعادل بدن نیز نقش دارد.


    فهرست
    ۱ نام و هسته‌های اعصاب مغزی
    ۱.۱ عصب بویایی (Olfactory nerve)
    ۱.۲ عصب بینایی (Optic nerve)
    ۱.۳ عصب حرکتی چشمی (Oculomotor nerve)
    ۱.۴ عصب قرقره‌ای (Trochlear nerve)
    ۱.۵ عصب سه شاخه (Trigeminal nerve)
    ۱.۶ عصب اشتقاقی (Abducens nerve)
    ۱.۷ عصب چهره‌ای (Facial nerve)
    ۱.۸ عصب دهلیزی حلزونی (Vestibulocochlear nerve)
    ۱.۹ عصب زبانی حلقی (Glossopharyngeal nerve)
    ۱.۱۰ عصب واگ (Vagus nerve)
    ۱.۱۱ عصب فرعی (Accessory nerve)
    ۱.۱۲ عصب زیرزبانی (Hypoglossal nerve)
    ۲ پانویس
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ منابع
    نام و هسته‌های اعصاب مغزی
    تعداد اعصاب مغزی دوازده جفت است که به ترتیب عبارتنداز:

    عصب بویایی
    عصب بینایی
    عصب حرکتی چشمی
    عصب قرقره‌ای
    عصب سه قلو یا سه شاخه
    عصب ابدوسنس
    عصب چهره‌ای
    عصب دهلیزی حلزونی
    عصب زبانی حلقی
    عصب واگ
    عصب فرعی
    عصب زیرزبانی
    عصب بویایی (زوج یکم) و بینایی (زوج دوم) فاقد هسته هستند، درحالی که بقیه اعصاب مغزی دارای یک یا چند هسته می‌باشند.

    عصب بویایی (Olfactory nerve)
    به نام زوج یکم شناخته می‌شود و همانند عصب بینایی فاقد هسته است. اطلاعات بویایی برخلاف پیام‌های سایر حواس، از هسته‌های تالاموس عبور نمی‌کنند. مسیر بویایی به قشر مغز یک طرفه است و هم چنین برخلاف بسیاری از راه‌های حسی دیگر که به طرف قشر مغز می‌روند، تقاطع نمی‌کنند. عصب بویایی، بسیار کوتاه است.

    عصب بویایی جزئی از دستگاه بویایی می‌باشد که این دستگاه از قسمت‌های زیر تشکیل شده‌است:

    اپی تلیوم بویایی. گیرنده‌های بویایی در این قسمت قرارمی‌گیرند. سلول‌های گیرنده‌های بویایی، فیبرهای عصب بویایی[۲] را می‌سازند. این نورون‌ها، دوقطبی هستند و آکسون آن‌ها از طریق استخوان اتمویید وارد جمجمه می‌شود و در نهایت به پیاز بویایی.[۳] ختم می‌شوند.
    پیاز بویایی.
    مسیر بویایی که شامل راه بویایی و نوار بویایی است.
    نواحی قشری بویایی در نیمکره‌های مغزی.
    عصب بینایی (Optic nerve)
    زوج دوم مربوط به عصب بینایی بوده که جزئی از دستگاه بینایی است. ازنظر بافت شناسی، فیبرهای عصب بینایی از لایه هشتم شبکیه به نام لایه سلول‌های گانگلیون[۴] منشاء می‌گیرند. آکسون سلول‌های گانگلیون شبکیه که در لایه نهم قرارمی‌گیرند، عصب بینایی را می‌سازند. ازنظر رویان شناسی، شبکیه یک برآمدگی از مغز پیشین (قدامی) و عصب بینایی، ماده سفید مغز پیشین است.[۵] هر عصب بینایی، در حدود یک میلیون آکسون از نوع سلول‌های گانگلیون شبکیه را انتقال می‌دهد. بسیاری از سلول‌های عصب بینایی در ناحیه کیاسمای بینایی[۶] تقاطع می‌کنند و به طرف مقابل می‌روند و در طرف مقابل، راه بینایی[۷] را ایجادمی‌کنند. البته بسیاری دیگر از آکسون‌ها بدون تقاطع، در راه بینایی همان طرف سیرمی‌کنند. بعد از راه بینایی، حدود ۹۰٪ فیبرهای عصب بینایی به هسته زانویی خارجی[۸] تالاموس وارد می‌شوند و بقیه به کالیکولوس فوقانی[۹](برجستگی فوقانی) و هسته پره تکتال[۱۰] مغز میانی می‌روند.

    فیبرهایی که وارد هسته زانویی خارجی تالاموس می‌شوند، در تالاموس با نورون‌های مربوطه سیناپس می‌دهند و از طریق تشعشع بینایی[۱۱] به «قشر بینایی اولیه» در لوب پس سری(Occipital lobe) می‌روند که ناحیه ۱۷ برودمن نامیده می‌شود. «قشر بینایی ارتباطی» نیز در دستگاه بینایی نقش دارد و ناحیه ۱۸ و ۱۹ برودمن را شامل می‌شود. فیبرهای «قشر بینایی ارتباطی» به برجستگی فوقانی (کالیکولوس فوقانی) می‌روند که می‌تواند به هسته‌های اعصاب مغزی ۴٬۳ و ۶ از طریق برجستگی فوقانی جهت عمل عضلات چشم اثرگذارد. این مسیر (ارتباط قشر بینایی ارتباطی با برجستگی فوقانی) در تنگ کردن مردمک به هنگام نگاه کردن به یک شیء از نزدیک (بدون رفلکس نوری مردمکی) نیز شرکت می‌کند.

    فیبرهایی از عصب بینایی که وارد دو برجستگی فوقانی از برجستگی‌های چهارگانه مغز میانی می‌شوند، بیشتر جهت چرخش چشم‌ها، سر و تنه نقش دارند. فیبرهایی که به هسته پره تکتال در مغز میانی می‌روند، از طریق هسته پاراسمپاتیکی ادینگر-وستفال باعث تنگی مردمک‌ها به هنگام تاباندن نور می‌شوند (رفلکس نوری مردمک).

    عصب حرکتی چشمی (Oculomotor nerve)
    زوج سوم از اعصاب مغزی که فقط حرکتی است. این عصب به بسیاری از عضلات چشم عصب دهی می‌کند. رشته‌های پاراسمپاتیکی جهت تنگ کردن مردمک نیز از طریق عصب سوم مغز انتقال می‌یابد. سومین عصب مغزی دو هسته در مغز میانی دارد:

    هسته حرکتی چشمی (هسته اکولوموتور) جهت عضلات چشم
    هسته ادینگر-وستفال جهت انقباض مردمک
    عضلاتی که توسط زوج سوم مغزی عصب دهی می‌شوند:

    رکتوس فوقانی جهت حرکت کره چشم به بالا
    رکتوس تحتانی
    رکتوس داخلی جهت حرکت کره چشم به داخل
    مایل تحتانی
    بالا برنده پلک فوقانی
    عصب قرقره‌ای (Trochlear nerve)
    زوج چهارم مغزی است که هسته آن به همین نام در مغز میانی قراردارد. این عصب، عضله مایل فوقانی مربوط به چشم را عصب رسانی می‌کند. وظیفهٔ این عضله، چرخش کره چشم به سمت پایین و خارج است.

    عصب سه شاخه (Trigeminal nerve)
    این عصب زوج پنجم مغزی است که عملکرد حسی-حرکتی دارد. نواحی پوست صورت، دندان‌ها، گونه، چانه، غشاهای مخاطی دهان و بینی، حس درد زبان و قسمت پیشانی توسط عصب سه شاخه عصب دهی می‌شوند. هسته‌های عصب سه شاخه عبارتنداز:[۱۲]

    هسته حرکتی عصب پنج (در پل مغزی)
    هسته حسی اصلی عصب پنج (در پل مغزی)
    هسته نخاعی عصب پنج (از پیاز نخاع تا قطعه C2 نخاع) که حسی است.
    هسته مزانسفالیک عصب پنج (در مغز میانی و ناحیه فوقانی پل مغزی) که در ارتباط با حس است.
    آکسون‌های هسته حرکتی عصب پنج، به عضلات ذیل می‌روند که در عمل جویدن نقش دارند:

    تمپورالیس
    ماستر
    پتریگویید خارجی
    پتریگویید داخلی
    عصب اشتقاقی (Abducens nerve)
    زوج ششم مغزی است که هسته‌ای به نام ابدوسنس یا اشتقاقی در ناحیهٔ پل مغزی دارد. عضله رکتوس خارجی از طریق آن عصب می‌گیرد. عمل عضله رکتوس خارجی، حرکت کره چشم به خارج است.

    عصب چهره‌ای (Facial nerve)
    زوج هفتم را تشکیل می‌دهد که همانند زوج پنجم دارای شاخه‌های حسی-حرکتی است. عصب هفتم دارای چهار هسته است و نسبت به اعصاب محیطی دیگر، بیشتر درگیر می‌شود. آکسون‌های هسته حرکتی عصب چهره‌ای[۱۳] (هسته اصلی)، به عضلات صورت عصب رسانی می‌کنند. هسته حرکتی عصب هفتم در ناحیه پل مغزی قراردارد. عضلات دهان، بینی، پلک‌ها، ابروها، حرکت پوست سر و برخی از عضلات گردن توسط این عصب تغذیه می‌شوند. حس دو سوم پیشین زبان توسط عصب چهره‌ای تأمین می‌گردد. عصب چهره‌ای، دارای فیبرهای پاراسمپاتیک جهت غدد اشکی، زیر فکی، زیر زبانی و مخاط بینی است.

    فلج بل (Bell's palsy) که معمولاً شایع است، به علت التهاب عصب هفتم مغزی (عصب فاشیال) ایجاد می‌گردد. در فلج بل، عملکرد عضلات صورت سمت مبتلا با توجه به میزان آسیب، دچار اختلال می‌شود و به علت عملکرد صحیح عضلات در سمت سالم، چهره فرد نامتقارن می‌گردد. فلج بل در افراد دیابتی شایع بوده که بیش از یک سوم بیماران را شامل می‌گردد. این فلج ممکن است با سکته مغزی اشتباه شود.

    عصب دهلیزی حلزونی (Vestibulocochlear nerve)
    زوج هشتم از اعصاب مغزی است که خود از دو عصب تشکیل می‌گردد:

    عصب شنوایی (Audiatory nerve) یا حلزونی (Cochlear)
    عصب دهلیزی (Vestibular nerve)
    عصب شنوایی در هسته کوکلئار-در ساقه مغز محل پیوند پل مغز با پیاز نخاع- ختم شده و در شنیدن نقش دارد. منطقه شنوایی در لوب گیجگاهی (تمپورال) قشر مغز قراردارد. منطقه شنوایی اولیه شامل نواحی ۴۱ و ۴۲ برودمن است و منطقه شنوایی ارتباطی در ناحیه ۲۲ برودمن قراردارد. عصب دهلیزی به همراه عصب شنوایی بوده و در هسته وستیبولار ختم می‌شود. هسته وستیبولار در محل اتصال پل مغزی و پیاز نخاع قرارمی گیرد. عصب دهلیزی در تعادل و همچنین حرکات هماهنگ چشم‌ها در ارتباط با حرکات سر نقش دارد. از نشانه‌های آسیب عصب دهلیزی، سرگیجه، تهوع و نیستاگموس است.[۱۴]

    عصب زبانی حلقی (Glossopharyngeal nerve)
    این عصب،زوج نهم از میان دوازده جفت عصب مغزی است که دارای اعمال حسی و حرکتی است. عصب نهم ازنظر حسی، یک سوم پشتی زبان، مخاط حلق، شیپور استاش، لوزه‌ها و پرده صماخ را عصب دهی می‌کند. فیبرهای حرکتی از این عصب مغزی به نواحی کام نرم و گلو فرستاده می‌شود. هسته‌های زوج نهم در پیاز نخاع قراردارند که عبارتنداز:

    هسته راه منزوی (جهت حس چشایی و عمومی)
    هسته آمبیگوس
    هسته سالیواتوری تحتانی
    عصب زبانی حلقی همانند عصب حرکتی چشمی (زوج سوم)، عصب چهره‌ای (زوج هفتم) و زوج دهم (عصب واگ) حاوی فیبرهای پاراسمپاتیک است. فیبرهای پاراسمپاتیک زوج نهم به غده بناگوشی[۱۵] می‌روند.

    عصب واگ (Vagus nerve)
    دهمین زوج مغزی است که دارای فیبرهای حسی و حرکتی است. نام دیگر این عصب Pneumogastric Nerve است. حدود ۷۵٪ فیبرهای پاراسمپاتیک، از طریق عصب واگ انتقال می‌یابد. هسته‌های عصب واگ که در پیاز نخاع قراردارند عبارتنداز:

    هسته آمبیگوس[۱۶]
    هسته راه منزوی (جهت چشایی سطح اپیگلوت و حس عمومی)
    هسته خلفی واگ
    بیشتر فیبرهای عصب واگ مربوط به فیبرهای آوران احشایی است. این فیبرها از نواحی دستگاه تنفس، گوارش و قوس آئورت می‌باشد که وارد هسته راه منزوی (هسته منزوی) می‌شوند. فیبرهای حرکتی عصب دهم، از هسته آمبیگوس منشاء می‌گیرد و به عضلات داخلی حنجره، حلق، قسمت فوقانی مری، عضله بالا برندهٔ کام و یک عضله خارجی حنجره بنام کریکوتیرویید می‌روند. تنظیم کشش تارهای صوتی مربوط به زوج دهم است، بنابراین در ضایعات آن ممکن است خشونت صدا[۱۷] بروز کند.[۱۸] فیبرهای پاراسمپاتیک (جزء پیش عقده‌ای) عصب واگ، به قلب، قفسه سینه و دستگاه گوارش می‌روند.

    عصب فرعی (Accessory nerve)
    زوج یازدهم مغزی که فقط حرکتی است و شامل دو قسمت می‌باشد:

    بخش مغزی به نام عصب فرعی جمجمه‌ای(Cranial accessory nerve)
    بخش نخاعی به نام عصب فرعی نخاعی(Spinal accessory nerve)
    عصب فرعی جمجمه‌ای از هسته آمبیگوس در پیاز نخاع منشاء می‌گیرد و از طریق عصب واگ به عضلات داخلی حنجره و کام نرم می‌رود. عصب فرعی نخاعی از شاخ پیشین پنج قطعه (سگمان) فوقانی(C1-C5) نخاع، منشاء می‌گیرد و عضلات جناغی-چنبری-پستانی[۱۹] و ذوزنقه‌ای[۲۰] را عصب دهی می‌کند. اگرچه اعصاب فرعی نخاعی و جمجمه‌ای در یک سانتیمتر اول، غلاف سخت شامه ای مشترکی دارند ولی هیچ گونه رشته‌ای بین آن دو مبادله نمی‌شود.[۲۱]

    عصب زیرزبانی (Hypoglossal nerve)
    این عصب، زوج دوازده مغزی است که فقط عملکرد حرکتی دارد. عصب زیرزبانی از هسته هیپوگلوسال در پیاز نخاع مبدأ می‌گیرد و عضلات داخلی و خارجی زبان را عصب رسانی می‌کند.[۲۲]

    لمینت ایمکس

    هدایای ویژه اپراتورهای ایرانسل و همراه اول به مناسبت عید سعید فطر
    بازدید : 97
    سه شنبه 6 ارديبهشت 1401 زمان : 17:07

    در مورد بیماری خطرناک (ای ال اس) چه می‌دانید؟

    نوار عصب و عضله

    ای ال اس یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، یک بیماری دژنراتیو عصبی پیشرونده است که روی سلول های عصبی مغز و نخاع تأثیر می گذارد. “آمیوتروفیک (A-myo-trophic)” از زبان یونانی گرفته شده؛ “A” یعنی نه؛ “Myo” یعنی عضله و “Trophic” یعنی تغذیه؛ عدم تغذیه ی عصب.


    به گزارش «تابناک»، وقتی عصب تغذیه نشود، دچار آتروفی یا اضمحلال می شود. کلمه ی “جانبی” ناحیه ای از نخاع را مشخص می کند که سلول های عصبی تحریک کننده و کنترل کننده ی عضلات در آنجا قرار دارند. تحلیل رفتن این بخش باعث سخت شدن ناحیه یا به وجود آمدن بافت اضافه (اسکلروز) در ناحیه می شود.

    نورون های حرکتی از مغز به نخاع و از نخاع به عضلات کل بدن می روند. تحلیل رفتن پیشرونده ی نورون های حرکتی در ای ال اس سرانجام باعث مرگ آن ها خواهد شد. با مرگ نورون های حرکتی، توانایی مغز برای دستور دادن و کنترل حرکت عضلات از بین خواهد رفت. حرکت اختیاری عضلات به تدریج تحت تأثیر قرار می گیرد و افراد ممکن است قدرت تکلم، بلع و تنفس خود را از دست بدهند. عصب های حرکتی که در بیماری ای ال اس تحت تأثیر قرار می گیرند، نورون های حرکتی هستند که حرکات اختیاری و کنترل عضلات را فراهم می کنند. مثال هایی از حرکات اختیاری عبارتند از: دراز کردن دست برای برداشتن موبایل از جایی یا رد شدن از یک مانع؛ این حرکات، توسط عضلات بازو و پا کنترل می شوند.

    دلایل و انواع ای ال اس
    دلیل ای ال اس به طور دقیق مشخص نیست. بسته به علائم و اینکه آیا دلیل ژنتیکی دارد یا خیر، انواع مختلفی دارد.

    ای ال اس می تواند تک گیر یا خانوادگی باشد.

    ای ال اس تک گیر به طور تصادفی اتفاق می افتد و ۹۰ تا ۹۵ درصد از موارد، از این نوع است. هیچ عامل خطر یا دلیل مشخصی ندارد.
    ای ال اس خانوادگی موروثی است. ۵ تا ۱۰ درصد موارد، خانوادگی هستند. فرزند فرد مبتلا به ای ال اس، ۵۰ درصد شانس ابتلا خواهد داشت. احتمال ابتلای فرد در سنین نوجوانی کم است. محققان در حال بررسی ژن های عامل هستند.
    دلایل احتمالی دیگر ای ال اس عبارتند از:

    پاسخ ایمنی نامنظم: ممکن است سیستم ایمنی بدن به بعضی از سلول های بدن حمله کند و سلول های عصبی را از بین ببرد.
    عدم توازن شیمیایی: در افراد مبتلا به ای ال اس، سطح گلوتامات (پیامرسان شیمیایی در مغز) در نزدیکی نورون های حرکتی، بالاتر است. میزان بالای گلوتامات، برای سلول های عصبی کشنده است.
    سوء مدیریت پروتئین ها: اگر پروتئین ها به درستی توسط سلول های عصبی فراوری نشوند، پروتئین های غیرعادی انباشته می شوند و باعث مرگ سلول های عصبی می شوند.
    چه کسانی به ای ال اس مبتلا می شوند؟
    هر ۹۰ دقیقه یک مورد جدید ابتلا شناسایی می شود و یک نفر بر اثر این بیماری از دنیا می رود.

    انواع ارتز ستون فقرات: کاربردها و قیمت ارتز ستون فقرات
    بیشتر افراد مبتلا به ای ال اس بین سنین ۴۰ تا ۷۰ هستند و به طور میانگین در زمان تشخیص بیماری ۵۵ ساله هستند؛ با این حال مواردی هم وجود دارد که افراد در دهه ی ۲۰ یا ۳۰ زندگی خود مبتلا می شوند.

    ای ال اس در مردان ۲۰ درصد بیشتر از زنان رخ می دهد؛ با این حال، با افزایش سن، احتمال ابتلا به ای ال اس تقریباً در زنان و مردان برابر می شود.

    حدود ۹۰ درصد از موارد ای ال اس بدون عامل وراثتی اتفاق می افتند که به عنوان ای ال اس تک گیر شناخته می شود. ۱۰ درصد باقی مانده از طریق ژن جهش یافته به ارث می رسد که به عنوان ای ال اس خانوادگی شناخته می شود.

    بنا به دلایل ناشناخته، سربازان نسبت به مردم عادی بیشتر مبتلا می شوند.

    علائم
    ای ال اس معمولاً بیماری تدریجی است. علائم اولیه ی آن در افراد مختلف، متفاوت است؛ ممکن است فردی در گرفتن خودکار یا برداشتن فنجان قهوه مشکل پیدا کند و فردی متوجه تغییر تن صدا هنگام صحبت کردن شود.

    سرعت پیشرفت این بیماری نیز متفاوت خواهد بود. اگرچه متوسط زمان زندگی با ای ال اس، دو تا پنج سال است اما برخی پنج تا ده سال یا بیشتر نیز زنده می مانند. علائم ممکن است در عضلات کنترل کننده ی تکلم یا بلع، یا دست، بازو، ران یا پا شروع شود. همه ی افراد مبتلا به ای ال اس، علائم، توالی علائم و سرعت پیشرفت یکسانی را تجربه نمی کنند. اما در همه جای دنیا ضعف عضلانی پیشرونده و فلج تجربه می شود.

    شروع تدریجی ضعف عضلانی پیشرونده، که معمولاً بدون درد است، رایج ترین علامت اولیه ی ای ال اس است. علائم اولیه ی دیگر متفاوت است اما شامل سکندری خوردن، انداختن اشیا، خستگی غیر عادی دست ها یا پاها، نامفهوم شدن تکلم، گرفتگی یا فشردگی عضلات و دوره های خنده یا گریه ی غیر قابل کنترل است.

    وقتی که عضلات تنفسی در نهایت درگیر می شوند، افراد مبتلا برای تنفس نیازمند ونتیلاتور خواهند بود.

    از آنجایی که ای ال اس فقط نورون های حرکتی را درگیر می کند، بینایی، لامسه، شنوایی، بویایی و چشایی تحت تأثیر قرار نخواهند گرفت. در بسیاری از افراد عضلات چشم و مثانه درگیر نخواهد شد.


    مراحل ای ال اس
    به محض شروع ای ال اس، دائماً پیشرفت خواهد کرد و نهایتاً توانایی راه رفتن، لباس پوشیدن، نوشتن، صحبت کردن، بلع و تنفس را از بیمار خواهد گرفت و طول عمر وی را کم خواهد کرد. علائم اولیه ی ای ال اس شامل ضعف یا خشکی و گرفتگی عضلات است. پیشرفت ضعف، مرگ و فلج عضلات اعضای بدن و شکم و همچنین عضلات کنترل کننده ی عملکردهای حیاتی مانند تکلم، بلع و تنفس، علائم بعدی خواهد بود.

    سرعت و ترتیب رخ دادن علائم از فردی به فرد دیگر متفاوت است. در حالی که این بیماران به طور متوسط سه سال زنده می مانند، حدود ۲۰ درصد از آن ها ۵ سال، ۱۰ درصد از آن ها ۱۰ سال و ۵ درصد آن ها ۲۰ سال یا بیشتر زنده خواهند ماند.

    پیشرفت این بیماری هم در یک فرد یکسان و خطی نخواهد بود. ممکن است دوره های چند هفته ای یا چند ماهه ای را فرد تجربه کند که در آن ها هیچگونه مشکل حرکتی نداشته باشد. همچنین موارد نادری نیز وجود دارد که در آن ها بهبودهای چشمگیری دیده می شود. متأسفانه این بهبود ها گذرا است؛ کمتر از ۱۰ درصد افراد مبتلا به ای ال اس، بهبودهای چشمگیری در عملکرد خود مشاهده می کنند که ۱۲ ماه یا بیشتر ادامه دارد.

    تشخیص
    تشخیص ای ال اس دشوار است. آزمایش یا روش منفردی که نهایتاً ای ال اس را تشخیص دهد وجود ندارد. آزمایش های بالینی و یک سری ازمایشات تشخیصی انجام می شود تا سایر بیماری های مشابه ای ال اس را رد کند و از این طریق این بیماری تشخیص داده شود. یک پروسه ی تشخیصی کامل، شامل همه یا اکثر موارد زیر می شود:

    آزمایشات الکترودیاگنوستیک شامل الکترومیوگرافی (EMG) و سرعت هدایت عصبی (NCV)
    آزمایشات خون و ادرار شامل الکتروفورز پروتئین های سرم، سطح هورمون های تیروئید و پاراتیروئید و نمونه ی ۲۴ ساعته ی ادرار برای بررسی فلزات سنگین
    ضربات آهسته ی نخاعی
    اشعه ی ایکس شامل تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
    میلوگرافی نخاع گردنی
    بیوپسی عضله و عصب
    آزمایشات نورولوژیکی کامل
    این آزمایشات با صلاح‌دید پزشک و با توجه به نتایج سایر آزمایشات تشخیصی و آزمایشات جسمانی انجام می شود. بیماری هایی وجود دارد که علائمی مشابه ای ال اس دارند و اکثر آن ها قابل درمان هستند؛ به همین دلیل، در صورت تشخیص ای ال اس فرد باید نظر متخصص ای ال اس را نیز بپرسد؛ زیرا او بیماران مبتلا به ای ال اس زیادی را دیده و درمان کرده است و در این زمینه تخصص دارد.

    درمان
    درمان باعث سبک تر شدن علائم، جلوگیری از عوارض دیگر و کاهش سرعت پیشروی بیماری می شود. ای ال اس باعث ایجاد تغییرات جسمی، روحی و اجتماعی می شود؛ در نتیجه معمولاً گروهی از متخصصین به این بیماران در زمینه ی کمک به بیماران برای کنترل علائم و مراقبت، بهبود کیفیت زندگی و افزایش طول عمرشان کمک می کنند.

    داروها
    ریلوزول (ریلوتک) در سال 1995توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان ای ال اس تأیید شد و نشان داده که باعث کند شدن سرعت پیشرفت بیماری می شود. شاید این کار را با کاهش سطح گلوتامات و اکسیتوتوکسین در بدن که با آسیب های عصبی مرتبط هستند، انجام می دهد.

    در ماه مه ۲۰۱۷، رادیکاوا (اداراوون) نیز برای درمان ای ال اس تأیید شد. این دارو میزان کاهش عملکرد جسمی را تا یک سوم کاهش می دهد.

    تحقیقات زیادی به دنبال بررسی استفاده از داروهای جدید و داروهای موجود برای درمان جنبه های مختلف این بیماری هستند. همچنین پزشکان می توانند داروهای مختلفی تجویز کنند تا علائم مختلف را درمان کنند.

    فیزیوتراپی
    فیزیوتراپی به بیماران ای ال اس در زمینه ی کنترل درد و مشکلات حرکتی کمک می کند.

    فیزیوتراپ:

    با شما درباره ی این که ای ال اس چه تأثیری بر زندگی روزمره شما داشته صحبت می کند.
    حرکاتی را برای قوی نگه داشتن عضلات، آموزش می دهد. وقتی که قدرت عضلانی نامتعادل می شود ممکن است برخی از بخش های بدن دچار خشکی و سفتی شوند. فیزیوتراپ ورزش هایی را برای فعال نگه داشتن تمامی بخش های بدن، پیشنهاد می دهد.
    توصیه هایی درباره ی جلوگیری از آسیب، درد و خستگی به دلیل استفاده از عضلات ضعیف ارائه می دهد.
    وسایلی را معرفی می کند که در زمانی که فعالیت هایی مانند راه رفتن برای بیمار دشوار می شود، می تواند کمک کننده باشد. این وسایل می تواند شامل عصا، واکر، بریس ها، ویلچر و سایر وسایلی باشد که به حرکت کمک می کنند.
    به مراقبین آموزش می دهد که چگونه از بیمار ای ال اس کمک کنند تا تحرک داشته باشد. از آنجایی که این بیماری با گذشت زمان بدتر می شود، افراد مبتلا به ای ال اس برای رفتن به رختخواب و برخاستن از آن، به توالت رفتن و راه رفتن مشکل خواهند داشت. فیزیوتراپ بهترین راه برای کمک به این بیماران در فعالیت های روزانه شان را به مراقبین آموزش می دهد. اگر این بیماران نتوانند در بستر جا به جا شوند، دچار زخم بستر می شوند. در این موارد، فیزیوتراپ با بیمار، مراقبین و خانواده ی بیمار صحبت می کند تا مطمئن شود که نحوه ی نشستن روی ویلچر و خوابیدن در بستر مناسب است تا از ایجاد زخم بستر جلوگیری شود.
    درمان اسکولیوز (انحراف و کجی) ستون فقرات بدون جراحی
    فرد می تواند با فیزیوتراپ درباره ی کارهای مفید صحبت کند. توصیه می شود که به محض تشخیص ابتلا به این بیماری به فیزیوتراپ مراجعه شود تا کارکرد و تحرک در طول بیماری در حالت حداکثر بماند.

    کار درمانی
    کار درمانی به بیمار کمک می کند تا با موارد زیر به استقلال برسد:

    به بیماران کمک می کند وسایل اختیاری و تکنولوژی های کمکی را برای انجام کارهای روزمره ی خود، انتخاب کنند.
    به بیماران آموزش می دهد چگونه ضعف دست و بازوها را جبران کنند.
    تنفس درمانی
    ممکن است به مرور زمان و با ضعیف شدن عضلات تنفسی، نیاز به تنفس درمانی آشکار شود.

    وسایل تنفس مصنوعی، به بیمار کمک می کند تا در طول شب بهتر نفس بکشد. بعضی از بیماران ممکن است به وینتیلاتور نیاز داشته باشند. یک طرف لوله به دستگاه تنفس مصنوعی وصل می شود و طرف دیگر آن توسط سوراخی که در گلو ایجاد می شود یا با تراکئوستومی، به نای وصل می شود.

    گفتار درمانی
    زمانی که ای ال اس باعث سخت شدن تکلم می شود، گفتار درمانی مناسب است. گفتار درمانگر تکنیک هایی را آموزش می دهد. روش های دیگر ارتباط نیز عبارتند از: نوشتن و ارتباط با استفاده از تجهیزات کامپیوتری.

    حمایت تغذیه ای
    حمایت تغذیه ای خیلی مهم است؛ چرا که مشکلات بلع باعث سخت شدن دریافت مواد مغذی می شود.

    متخصصین تغذیه کمک می کنند تا بدانید چطور وعده های غذایی مغذی آماده کنید که بلعیدن آن ها آسان باشد. ساکشن و لوله ی تغذیه نیز می تواند کمک کننده باشد.

    نکاتی برای زندگی با ای ال اس
    نکاتی وجود دارد که بیماران ای ال اس و عزیزانشان کمک می کند تا با شرایط وفق پیدا کنند.

    ارتباطات خود را حفظ کنید: ارتباطات اجتماعی مهم است. با دوستان در ارتباط باشید و هرکدام از فعالیت های قبلی که می توانید انجام دهید را ادامه دهید. گروه های محلی یا آنلاینی هستند که می توانند تجربیات خود را در اختیار بیماران دیگر قرار دهند و به سؤالاتشان پاسخ دهند.
    کاربردی باشید: ساکی آماده با دستمال کاغذی، دستمال و ابزار غذاخوری مناسب برای بیرون رفتن داشته باشید. علامتی روی خودرو به عنوان خودروی فرد معلول نصب کنید. در منزل نیز تنظیمات لازم را انجام دهید؛ مثلاً از وسیله ای استفاده کنید که صندلی توالت را بالا بیاورد.
    برنامه ریزی داشته باشید: دیدن اینکه عزیزی نمی تواند کارهایی که قبلاً انجام می داده، انجام دهد دشوار است؛ اما در نظر گرفتن محدودیت ها قبل از اینکه آن ها به منزل شما بیایند شما را آماده خواهد کرد.
    برای مراقبین برنامه ریزی کنید: دوست، آشنا یا مراقبی داشته باشید که آخر هفته بماند یا بیمار را بیرون ببرد. مراقبین علاوه بر سلامت عزیزانشان باید مراقب سلامت خودشان نیز باشند.

    دندانپزشکی در منزل

    سخت ترین معماهای حل نشده در تاریخ
    بازدید : 71
    يکشنبه 22 اسفند 1400 زمان : 14:57

    نوار عصب و عضله برای تشخیص چه بیماریهایست؟

    مرکز نوار عصب عضله در تهران

    افکار نیوز

    بدن هر فرد الکتریسیته تولید می‌کند. پیام‌ها از طریق الکتریسیته توسط عضلات و اعصاب به مغز منتقل می‌شوند یا از طریق آن خارج می‌شوند.

    نوار عصب و عضله برای تشخیص چه بیماریهایست؟
    بدن هر فرد الکتریسیته تولید می‌کند. پیام‌ها از طریق الکتریسیته توسط عضلات و اعصاب به مغز منتقل می‌شوند یا از طریق آن خارج می‌شوند. اعصاب از الکتریسیته برای کمک به مغز جهت درک محیط پیرامون استفاده می‌کنند. همچنین اعصاب برای حرکت دادنِ بدن و فعال کردن عضلات از الکتریسیته استفاده می‌کنند.

    اگر دچار آسیب جدی شده‌اید یا در حال مبارزه با بیماری خاصی هستید، این موارد می‌توانند روی نحوه‌ی تفسیر یا انتقال سیگنال‌های الکتریکی از سیستم عصبی و عضلات شما تأثیر مستقیمی بگذارند. نقص در این سیستم الکتریکی می‌تواند منجر به احساس درد، ضعف یا گزگز دست و پا شود. اگر در حال حاضر با درد در ناحیه کمر، دست‌ها، گردن یا اندام‌های انتهایی مختلف مواجه هستید، می‌توانید تست نوار عصب و عضله انجام دهید.



    نوار عصب عضله
    دو نوار عصب و عضله رایج تست‌های EMG و NCV هستند. این تست‌ها زیر نظر یک متخصص پزشکی انجام می‌شوند که اغلب یک متخصص مغز و اعصاب یا روانپزشک هستند. تست نوار عصب و عضله در اصفهان توسط دکتر مظاهری متخصص طب فیزیکی و توانبخشی زمان زیادی نمی‌برد و معمولاً حدود 60 دقیقه طول می‌کشد. با این حال، نتایجی که از این تست‌ها دریافت می‌کنید می‌توانند در احساس درد بدون دلیل و درک علت اصلی درد شما تفاوت ایجاد کنند.

    تست EMG
    الکترومیوگرام (EMG) آزمایشی است که فعالیت الکتریکی عضلات را اندازه‌گیری می‌کند. این تست هرگونه نشانه‌ای از انسداد یا کاهش سرعت پاسخ به تحریک عصبی را تشخیص می‌دهد. الکترومیوگرام اطلاعات مربوط به خود عضلات را ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه عضلات تحریک عصب را به خوبی دریافت می‌کنند. آزمون سرعت هدایت عصبی (NCV) اغلب همزمان با الکترومیوگرام انجام می‌شود.

    هدف از انجام تست الکترومیوگرام
    از EMG اغلب برای ارزیابی ضعف عضلانی، انقباض یا فلج غیرقابل توصیف عضلات‌ها و یافتن علل بی‌حسی، گزگز و درد استفاده می‌شود. تست الکترومیوگرام می‌تواند بین ضعف واقعی و کاهش استفاده از عضلات به دلیل درد یا فقدان محرک تمایز قائل شود. همچنین این تست قادر به تشخیص منشاء اختلال عضلانی است. این تست مشخص می‌کند که منشاء اختلال از خود عضلات شروع می‌شود یا ناشی از اختلال عصبی است.



    الکترومیوگرام چگونه انجام می‌شود؟
    در طی الکترومیوگرام پزشک یا تکنیسین سوزن بسیار ظریفی که به عنوان الکترود عمل می‌کند را از طریق پوست وارد عضله می‌کند. پس از نصب الکترود از بیمار خواسته می‌شود که عضله را به آرامی به عنوان مثال با خم کردن بازو منقبض کند. با افزایش تدریجی نیرو فعالیت الکتریکی نیز ثبت می‌شود. این فعالیت را می‌توان به صورت بصری روی یک اسیلوسکوپ یا صفحه نمایش داد یا از طریق بلندگو به صورت شنیداری دریافت کرد. نتایج حاصل می‌توانند اطلاعاتی در خصوص توانایی عضله در پاسخ به تحریک عصبی فراهم سازند.

    آیا تست EMG دردناک است؟
    وقتی سوزن یا سوزن‌ها وارد می‌شوند، بیمار ممکن است ناراحتی جزئی مانند درد در زمان تزریق را احساس کند. پس از آن، ممکن است برای چند روز عضلات هدف حساس شوند یا درد را در آن‌ها احساس کنید. همچنین ممکن است کبودی جزئی مشاهده نمائید.

    آزمایش سرعت هدایت عصبی چیست؟
    تست سرعت هدایت عصبی که به آن مطالعه هدایت عصبی نیز گفته می‌شود، سرعت حرکت تکانه‌های الکتریکی در طول یک عصب را اندازه‌گیری می‌کند. این عمل اغلب همزمان با الکترومیوگرام و به منظور رد سایر علل یا تشخیص اختلالات عضلانی انجام می‌شود.

    یک عصب سالم سیگنال‌ها را با سرعت و قدرت بیشتری نسبت به عصب آسیب‌دیده هدایت می‌کند. سرعت هدایت عصبی تحت تأثیر غلاف میلین قرار می‌گیرد. این غلاف پوشش عایقی است که عصب را احاطه کرده است.

    بیشتر نوروپاتی‌ها به دلیل آسیب به آکسون عصب ایجاد می‌شوند. آسیب به غلاف میلین عصب نیز به ندرت منجر به نوروپاتی می‌شود. از تست سرعت هدایت عصبی برای تمایز بین اختلالات عصبی واقعی (مانند بیماری شارکو-ماری-توث) و بیماری‌هایی که طی آن‌ها عضلات تحت تأثیر عصب قرار می‌گیرند (مانند سندرم تونل کارپال) استفاده می‌شود.

    هدف از تست NCV
    این تست برای تشخیص آسیب عصبی یا اختلال عملکرد و تأیید تشخیصی خاص استفاده می‌شود. آزمون سرعت هدایت عصبی معمولاً می‌تواند آسیب فیبر عصبی (آکسون) را از آسیب غلاف میلین اطراف عصب متمایز کند. این امر در استراتژی‌های تشخیصی و درمانی مفید است.

    آزمون سرعت هدایت عصبی چگونه انجام می‌شود؟
    در طول آزمایش، الکترودهای پهنی در فواصل معینی روی اعصاب تحت بررسی قرار می‌گیرند. سپس یک جریان الکتریکی با شدت پایین برای تحریک اعصاب اعمال می‌شود.

    سرعت انتقال تکانه‌های الکتریکی حاصله از طریق اعصاب زمانی مشخص می‌شود که تصاویر تکانه‌ها روی یک اسیلوسکوپ یا صفحه کامپیوتر به نمایش درآیند. اگر پاسخ بسیار آهسته‌تر از حالت عادی باشد، احتمال آسیب غلاف میلین وجود دارد. اگر پاسخ عصب به تحریک توسط جریان کاهش یابد اما سرعت هدایت نسبتاً طبیعی باشد این امر نشان‌دهنده‌ی آسیب به آکسون عصب است.



    آیا آزمون سرعت هدایت عصبی موجب آسیب می‌شود؟
    به طور کلی در طی آزمون حداقل ناراحتی وجود دارد زیرا میزان محرک الکتریکی ناچیز است و معمولاً به مقدار کمی توسط بیمار احساس می‌شود.

    نوار عصب و عضله بیشتر برای تشخیص کدام بیماری‌ها انجام می‌شود؟
    سندرم تونل کارپال: فشردگی عصب میانی در مچ دست
    سندرم خروجی قفسه سینه: فشردگی شبکه بازویی در سطح شانه/قفسه سینه
    گیر افتادن عصب اولنار: فشردگی عصب اولنار در آرنج
    رادیکولوپاتی گردنی و کمری: فشردگی ریشه‌های عصبی پس از بیرون آمدن آن‌ها از نخاع
    میوپاتی: بیماری‌های عضلانی
    پلی نوروپاتی دیابتی: آسیب ناشی از دیابت بر اعصاب
    نکاتی که باید قبل و بعد از انجام نوار عصب و عضله بدانید
    در صورت داشتن باتری قلب یا مغز در بدن خود، ابتدا پزشک را مطلع کنید. بارداری مشکلی برای آزمایشات ایجاد نمی‌کند. نوار عصب و عضله را می‌توان برای نوزادان و کودکان نیز انجام داد. اگر بیماری مربوط به انعقاد خون دارید یا از داروهای رقیق‌کننده خون استفاده می‌کنید، باید پزشک خود را مطلع کنید. در صورت داشتن عفونت یا بثورات پوستی ممکن است متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در اصفهان عمل را به تعویق بیندازد. در روز انجام آزمایش از محصولات چرب یا پودری روی پوست خود استفاده نکنید و در صورت امکان از هیچگونه لوازم جانبی مانند جواهرات استفاده نکنید.

    ممکن است علائمی از قبیل خونریزی یا حساسیت در نقاطی که سوزن‌های الکترومیگرام وارد شده‌اند را مشاهده نمایید. این علائم حداکثر ظرف مدت چند روز فروکش می‌کنند. نوار عصب و عضله عوارض جانبی طولانی مدتی نخواهد داشت. تحویل گزارش تشخیصی نوار عصب و عضله مدتی طول خواهد کشید و مدت زمان آن در آزمایشگاه‌های مختلف متفاوت است.

    ارتودنسی نامرئی

    ۱۰‌باید و نباید برای داشتنِ دندان‌های سالم و درخشان
    بازدید : 76
    شنبه 21 اسفند 1400 زمان : 17:45

    تاثیر پرداختن به جزییات خودکشی سلبریتی‌ها در افزایش خودکشی در جامعه

    نوار مغر برای چیست

    طبق آمار جهانی در سنین پایین‌تر و نوجوانی درصد خودکشی نسبت به بزرگسالان بالاتر است، چون مغز نوجوان آنچنان آینده خود را نمی‌بیند و مسائل را همان لحظه می‌بیند و ممکن است به خاطر درد عشق یا دردی که همان لحظه برایش پیش می‌آید بلافاصله تصمیم بگیرد که رهایی این زندگی بهتر است.


    تاثیر پرداختن به جزییات خودکشی سلبریتی‌ها در افزایش خودکشی در جامعه
    به گزارش سلام نو به نقل از ایلنا، مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان درباره تاثیر خودکشی روی افراد گفت: به طور میانگین به دنبال هر خودکشی، ۶ نفر به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار می‌گیرند و اگر خودکشی در محیط مدرسه یا کار اتفاق بیفتد، صدها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
    "مریم نجابتیان" مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان درباره پدیده خودکشی و نقش رسانه در پیشگیری از آن اظهار داشت: زندگی یک موهبت است؛ نیرویی ناشناخته و اسرار آمیز، و باارزش‌ترین هدیه‌ای که به ما داده شده است، انسان به لحاظ تکامل مغز، نسبت به سایر موجودات قابلیت‌ها، استعداد و توانایی‌هایی دارد که برای رشد و کمال انسان نهادینه شده است. DNA هر انسانی به گونه‌ای برنامه ریزی شده که میل به زندگی و بقا وجود دارد، در نتیجه وقتی یک نفر سعی می‌کند خودش را بکشد، برعکس ذات و سرشت خود عمل می‌کند. تفاوتی که مغز انسان به لحاظ تکاملی با حیوانات دارد این است که برای زندگی معنی می‌سازد و زمانی که معنای زندگی‌اش را گم می‌کند دچار ناامیدی یا Hopelessness می‌شود. همه اینها باعث می‌شود که زمانی بعضی از افراد تصمیم به نابودی و عدم بقا در زندگی خود بگیرد.
    درصد خودکشی در سنین نوجوانی نسبت به بزرگسالی بالاتر است
    به گزارش ایلنا، نجابتیان ادامه داد: طبق آمار جهانی در سنین پایین‌تر و نوجوانی درصد خودکشی نسبت به بزرگسالان بالاتر است، چون مغز نوجوان آنچنان آینده خود را نمی‌بیند و مسائل را همان لحظه می‌بیند و ممکن است به خاطر درد عشق یا دردی که همان لحظه برایش پیش می‌آید بلافاصله تصمیم بگیرد که رهایی این زندگی بهتر است.

    وی با بیان اینکه خودکشی اغلب به علت ناامیدی رخ می‌دهد، گفت: به طور کلی خودکشیSuicide رفتاری عمدی است که باعث مرگ فرد می‌شود. خودکشی اغلب به علت ناامیدی صورت می‌گیرد که علت آن اغلب به اختلالات روانی نظیر افسردگی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، شکست عشقی، اعتیاد به الکل، یا سوء مصرف دارو نسبت داده می‌شود.

    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان اضافه کرد: همچنین اغلب عوامل استرس‌زا مانند مشکلات مالی یا مشکلات ارتباط بین فردی در این میان نقش دارند. سالانه حدود ۸۰۰٬۰۰۰ تا یک میلیون نفر در جهان بر اثر خودکشی می‌میرند، و در واقع بعد از تصادفات جاده‌ای، خودکشی بالاترین آمار را در میان دلایل مرگ افراد بین ۱۵ تا ۲۹ سال در دنیا دارد.

    احتمال خودکشی مردان سه تا چهار برابر بیشتر از زنان است
    نجابتیان گفت: میزان این کار در مردان بالاتر از زنان بوده و احتمال خودکشی مردان سه تا چهار برابر بیشتر از زنان است. تخمین زده می‌شود که هر سال در جهان ۱۰ تا ۲۰ میلیون اقدام به خودکشی غیرکشنده رخ می‌دهد. خودکشی براساس آمارهای بین‌المللی یکی از ده علت اصلی مرگ در بیشتر کشورهای دنیا است. رواج خودکشی علاوه بر موارد گفته شده با عواملی مانند درون‌گرایی، حفظ آبرو، عوامل خانوادگی، آسیب‌های اجتماعی، ضعف اعتقادات مذهبی و بی‌هنجاری مرتبط دانسته شده است.

    وی افزود: معمولاً وقتی انسان‌ها خودشان را ناتوان و ناامید حس می‌کنند باید به چیزی ورای خودشان دست بیابند و داستانی در ذهنیت خودشان داشته باشند که آن‌ها را مصون نگه دارد. معمولا افراد خودشان را به ارزش‌های زندگی مثل فرزند خانواده، شغل و… متصل نگه می‌دارند در نتیجه به امید مسئله‌ای فراتر از آن چیزی که امروز در واقعیت عینی‌شان می‌بینند، دل می‌بندند.

    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان گفت: به طور مثال می‌گویند من وظیفه دارم بچه‌ام را بزرگ کنم یا از رنج پدر و مادرم آزرده می‌شوم و دیدگاهی پیدا می‌کنند که مثلاً بودن من فایده‌ای دارد، در واقع هر کسی ممکن است که در آن فضای ناتوانی به چیزی خودش را وصل کند.


    گاهی افراد در اوج موفقیت خودکشی می‌کنند
    نجابتیان خاطرنشان کرد: مواردی هم هست که گاهی از بیرون که به زندگی فرد نگاه می‌کنیم، زندگی بسیار فعال و خوبی دارد، خیلی پرتلاش و پرانگیزه است، کارهای مهم و جالبی در زندگی‌اش کرده، حتی یک شخصیت شناخته‌شده است و از دید عامه دلیلی برای خودکشی نیست، اما بعد ناگهان خودش را می‌کشد!

    وی گفت: گاهی افراد در اوج موفقیت خودکشی می‌کنند، این نشان می‌دهد افسردگی و ناامیدی در لایه زیر آن بوده و آن‌ها فقط سعی می‌کردند که روی آن را با یک سری موفقیت‌های دیگر بپوشانند ولی فرد مسائلی داشته که نتوانسته آن را حل کند و دست به خودکشی می‌زند. عدم مهارت حل مسئله یکی دلایلی است که منجر به خودکشی می‌شود.

    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان گفت: افرادی که کنترل تکانه ندارند و وقتی با مشکلی برخورد می‌کنند توان مقابله با آن را ندارند و یا مهارت‌های مقابله‌ای ندارند، می‌توانند به خودشان و دیگران آسیب وارد کنند. در واقع بطور قطع و یقین روان شناسان، روان پزشکان و نورولوژیست‌ها هنوز نتوانسته‌اند پیش‌بینی کنند که چه کسی ممکن است، خودکشی کند.

    به دنبال هرخودکشی، ۶ نفر به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار می‌گیرند
    وی درباره تاثیر خودکشی روی افراد گفت: آثار منفی روانشناختی و اجتماعی خودکشی بر خانواده و اجتماع قابل محاسبه نیست، به طور میانگین، به دنبال هرخودکشی، ۶ نفر به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار می‌گیرند. اگر خودکشی در محیط مدرسه یا کار اتفاق بیفتد، صدها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. خودکشی فرد روی فرزندان، والدین، همسر، دوستان یا همکاران فرد تأثیر می‌گذارد. یک مطالعه در آمریکا نشان داد خودکشی یک فرد می‌تواند به طور غیرمستقیم تا ۱۳۵ نفر را تحت تاثیر قرار دهد.

    نجابتیان گفت: وقوع خودکشی دارای پیش زمینه‌هایی است که وقتی بررسی می‌شود به این نتیجه می‌رسیم که عمدتا در افرادی که حمایت خانواده و گروه دوستان را داشته و دارای روابط اجتماعی مناسبی هستند، احتمال بروز خودکشی کم است. همچنین افرادی که دارای باورهای مذهبی هستند یا در جامعه مشارکت اجتماعی می‌کنند و دلبستگی‌های اجتماعی دارند، خودکشی در آن‌ها کمتر است. همچنین افرادی که در زندگی دچار افسردگی هستند و تحت نظرمشاور، روانشناس و روانپزشک قرار می‌گیرند کمتر به سمت خودکشی می‌روند.

    تشریح نقش شبکه‌های اجتماعی و رسانه در مقابله با خودکشی
    وی درباره نقش شبکه‌های اجتماعی و رسانه در مقابله با خودکشی گفت: شواهد حاکی از آن است که نحوه گزارش اخبار مرتبط با خودکشی بر میزان خودکشی نقش دارد. به تصویر کشیدن احساسات خودکشی در رسانه‌ها، می‌تواند به افزایش خودکشی‌های تقلیدی منجر شود.

    نجابتیان افزود: آگاهی‌رسانی درباره خودکشی و اخبار آن درست مانند شمشیری دولبه است که باید بسیار هوشمندانه به آن پرداخته شود، چرا که گفتن بیش از اندازه از آن سبب می‌شود تا خانواده‌ها از آن متاثر شوند و برخی به‌ویژه جوانان به سمت خودکشی میل پیدا کنند.

    او با اشاره به اینکه شبکه‌های اجتماعی کاملا مخاطب محور هستند، گفت: مخاطب محور بودن یعنی تقریبا مخاطب خودش تصمیم می‌گیرد اخبار را منتشر و پیگیری کند. وقتی یک قهرمان، یک سلبریتی یا فردی مشهور خودکشی می‌کند، انتشار اخبار و حواشی آن در شبکه‌های اجتماعی به امر خودکشی مشروعیت می‌بخشد و می‌تواند اقدام به خودکشی در میان سایر افراد را افزایش دهد و هم خصوصی بودن حریم فرد را زیر سوال می‌برد. بنابراین اولین گام پس از خودکشی فرد، بررسی خانواده، اطرافیان و دوستان اوست، چرا که احتمال وقوع خودکشی در نزدیکان و اطرافیان آن‌ها بسیار زیاد است.

    رسانه‌های معتبر دنیا برای اخبار منفی دستورالعمل دارند
    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان گفت: انعکاس اخبار منفی نظیر خودکشی، خشونت، قتل و…باید تابع محدودیت‌هایی باشد. رسانه‌های معتبر دنیا برای اخبار منفی دستورالعمل دارند؛ اینکه این اخبار از منظر تصویر، ویدیو و متن چگونه باید منعکس شود.

    نجابیتان گفت: سازمان بهداشت جهانی طی دستورالعملی به رسانه‌ها هشدار داده است که نباید اخبار و تصاویر خودکشی در صفحه اول یا در بخش عناوین مهم اخبار قرار بگیرند، زیرا تیترشدن این خبرها، می‌تواند موجب گسترش خودکشی در جامعه شود. رسانه به جای انتشار جزییات، باید خودکشی را به عنوان یک رفتار بیمار گونه نشان دهد که فرد به علت ناتوانی در مقابله با فشارهای زندگی از یک روش غیرمنطقی استفاده کرده است به نحوی که هشدار هم برای مردم داشته باشد، البته به زبان علمی و غیرمستقیم نتیجه‌اش باید پیشگیری و جلوگیری از تکرار آن‌ها و به حداقل رساندن آثار و عوارض منفی‌اش باشد.

    وی اشاره کرد: در کنار انتشار این گونه اخبار با کمک کارشناسان و متخصصان امر باید توانمندسازی، آگاهی‌سازی و تحلیل اجتماعی ارائه کنند. البته رعایت این استانداردها به تدبیر رسانه‌ها بستگی دارد که چگونه این امر را مدیریت و ساماندهی کنند.

    تاثیر پرداختن به جزییات خودکشی سلبریتی‌ها در افزایش خودکشی در جامعه
    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان درباره خودکشی افراد معروف گفت: وقتی کسی معروف می‌شود، یعنی بخش زیادی از جامعه این فرد را می‌شناسند و دارای جذابیتی است و موجبات انتخاب او به عنوان نماد و الگو فراهم شده است. یکی از مواردی که بسیار رایج شده است، رسانه‌ای شدن، بیان جزئیات کامل خودکشی و برگزاری مراسمات باشکوه برای سلبریتی‌ها است که می‌تواند بویژه در نوجوانان و جوانان که هویت آن‌ها هنوز شکل نگرفته، باعث افزایش خودکشی شود، زیرا خطر الگو قرار گرفتن برخی از این افراد معروف برای نوجوانان وجود دارد.

    وی بیان کرد: شکوهمندسازی و پر و بال دادن و قهرمان‌سازی افرادی که خودکشی می‌کنند، در گروه‌های جوانان و نوجوانان که سطح الگوپذیری و جامعه‌پذیری بیشتری دارند و بُعد هیجانی و عاطفی آن‌ها نسبت به سایر افراد جامعه بیشتر است، با تأثیرگذاری بیشتری همراه است.

    نجابتیان ادامه داد: اقدام به پرداختن به جزییات خودکشی سلبریتی‌ها به نوعی تشویق کردن و اشاعه دادن آن در میان افراد است. البته عوامل بسیاری در هدایت افراد به سوی خودکشی تاثیرگذارند، اما گاه از خودکشی افرادی مشهور مانند سلبریتی‌ها می‌شنویم که بسیاری در آرزوی داشتن زندگی آن‌ها بودند. سلبریتی‌ها با وجود شهرت، پول و تمام چیزهای دیگری که در زندگی از آن‌ها برخوردارند در برابر خودکشی مصون نیستند، گاهی نیز به دلیل فشار روانی سنگینی که به آن‌ها وارد می‌شود، ناآگاهانه از مقدار زیادی مثلا آرام بخش استفاده می‌کنند که ممکن است حتی پشت آن اقدام، اصلا افکار خودکشی نباشد.

    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان خاطرنشان کرد: هنگامی‌که کسی در جامعه خودکشی می‌کند، بویژه اگر دارای محبوبیت و یا به نوعی سلبریتی باشد خواه ناخواه بر جامعه تاثیر می‌گذارد و یکی از اثراتش این است که سبب به‌وجودآمدن و افزایش غم و تاثر اجتماعی در جامعه می‌شود. پرداختن با جزئیات کامل به خودکشی باعث می‌شود تا این اقدام برای جامعه عادی شود و آن‌ها احساس کنند که این موضوع عادی است و خودکشی افزایش یابد. متاسفانه زیاد پرداختن به خودکشی آن را از تابو خارج و به مقوله یادگیری تبدیل می‌شود.

    برای کاهش خودکشی چه باید کرد؟
    وی در پاسخ به این سوال که برای کاهش خودکشی چه کار باید کرد، گفت: به محض اینکه یک نفر در مورد خودکشی صحبت می‌کند حتما باید به مشاور مراجعه کند و جوانب احتیاط را در مورد او در نظر بگیرند. درست است که خودکشی یک رفتار تکانشی است، اما هیچ وقت بدون هشدار رخ نمی‌دهد. در زمینه پیشگیری از خودکشی باید فرهنگ‌سازی کرد و تاب‌آوری اجتماعی را بالا برد تا شاید بتوان در برابر آن تا اندازه‌ای ایستادگی کرد.

    نجابتیان گفت: جامعه ما بسیار آسیب‌پذیر است و مشکلات زیادی دارد که برای هیچ‌یک از آن‌ها فکر و راه‌حلی اندیشیده نشده است. مردم در مورد بسیاری از آسیب‌ها از جمله خودکشی آگاهی کافی و لازم را ندارند که در این‌گونه موارد باید چه کنند و البته فرهنگ داشتن مشاور خانواده هم در جامعه نهادینه نشده است تا درصورت داشتن مشکل به روان‌شناس و مشاور مراجعه کنند.

    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روان شناختی وزارت ورزش و جوانان درباره اقداماتی که برای پیشگیری از خودکشی در جامعه می‌توان انجام داد، گفت: ایجاد نشاط و امید واقعی، آموزش مهارت‌های زندگی، بررسی روانشناسی رفتارها و شناسایی آسیب‌های اجتماعی و نیازهای روحی، روانی و مادی افراد می‌تواند کمک کننده باشد.

    وی ادامه داد: همچنین شکستن تابو و صحبت کردن در مورد این موضوع، آموزش مهارت‌های مقابله با فشارهای زندگی به نوجوانان و جوانان به ویژه در مدارس، شناسایی افراد در معرض خطر و حمایت از آن‌ها و برقراری ارتباط بلند مدت‌تر با این افراد، محدود کردن دسترسی به ابزارهای کشنده نیز از جمله این موارد است.

    مدیر گروه برنامه ریزی مشاوره و خدمات روانشناختی وزارت ورزش و جوانان خاطرنشان کرد: از بین بردن باورهای نادرست در مورد صحبت کردن راجع به خودکشی در پیشگیری از آن موثر است؛ این که صحبت کردن در مورد خودکشی باعث شکل‌گیری تفکرات اشتباه در ذهن افراد می‌شود نادرست است برعکس حرف زدن در مورد خودکشی می‌تواند تا حدی در بازگرداندن امید به افرادی که به خودکشی فکر می‌کنند، موثر باشد.

    نمایندگی برندهای ایمپلنت

    خودروهای با ۳۰ میلیون ریال تخلف متوقف می‌شوند
    بازدید : 200
    چهارشنبه 18 اسفند 1400 زمان : 16:06

    کاربرد نوار عصب و عضله در تشخیص مشکلات پا

    نوار عصب و عضله پا

    ایران فوت مد

    در بسیاری از آسیب‌های عصبی که منجر به بروز علائم گزگز، بی حسی، ضعف، عدم تعادل و درد در اندام‌های پا می‌شود، از تست عصب و عضله برای تشخیص بیماری استفاده می‌شود. برخی از این شرایط شامل موارد زیر می‌باشند:

    سیاتیک
    بیماری سیاتیک به عارضه‌ای گفته می‌شود که در طی آن عصب سیاتیک (عصبی که از ستون فقرات خارج شده و در پشت پاها ادامه پیدا می‌کند) بیمار دچار آسیب شده و یا تحت فشار قرار گرفته باشد. این عارضه باعث احساس درد در کمر، لگن و بعضاً پشت ران‌ها شده و می‌تواند بی حسی، مور مور، سوزش و ضعف پا ایجاد کند. شایع‌ترین علت بروز این عارضه، فتق دیسک است. پس از تشخیص سیاتیک با استفاده از نوار عصب و عضله، اکثر افراد با مصرف دارو برای کاهش التهاب و همچنین فیزیوتراپی برای تقویت کمر، بهبود پیدا می‌کنند. در برخی از موارد نیز ممکن است عمل جراحی لازم باشد.

    رادیکولوپاتی
    رادیکولوپاتی یا پینچ عصبی به آسیب ریشه‌های عصبی نخاع گفته می‌شود. ریشه‌های عصبی از بین مهره‌های کمر عبور می‌کنند و ممکن است در این بین دچار فشار شده یا به اصطلاح پینچ شوند. رادیکولوپاتی بیشتر در نواحی گردن و پایین کمر اتفاق می افتد. این عارضه با بروز درد، ضعف، مور مور و بی حسی در گردن، دست‌ها، پایین کمر و یا پاها تشخیص داده می‌شود. فتق دیسک و خارهای استخوانی ازجمله شایع‌ترین علل بروز این عارضه هستند. یکی از روش‌های تشخیص رادیکولوپاتی، نوار عصب و عضله است. داروهای ضد التهاب و فیزیوتراپی می‌توانند به درمان این عارضه کمک کنند. در برخی از موارد ممکن است انجام عمل جراحی ضروری باشد.

    نوروپاتی محیطی
    نوروپاتی محیطی به معنی آسیب دیدن عصب‌هایی است که از مغز و نخاع به همه جای بدن کشیده می‌شوند. این عارضه معمولاً برای آسیب‌های عصبی در دست و پاها استفاده می‌شود. ازجمله علائم آن می‌توان به بی حسی، سوزش، مور مور شدن و درد اشاره کرد. دیابت یکی از اصلی‌ترین علل بروز نوروپاتی های محیطی است. ازجمله عوامل دیگر این عارضه می‌توان به بیماری‌های خود ایمنی، تومورها، وراثت و کمبودهای غذایی اشاره کرد. در بسیاری از موارد پزشکان علت اصلی بروز این عارضه را نمی‌دانند. درمان علت ایجاد کننده‌ی این عارضه با تشخیص زودهنگام می‌تواند مؤثر باشد. از داروهای مختلفی نیز به منظور کاهش علائم استفاده می‌شود.

    دیستروفی یا تحلیل عضلانی
    دیستروفی عضلانی (MD) یک بیماری مزمن است که به عضلات اسکلتی آسیب می زند. این عارضه باعث بروز ضعف پیشرونده ی پا و از دست رفتن کنترل حرکات خواهد شد. دیستروفی های عضلانی متشکل از 30 بیماری ژنتیکی مختلف هستند. شایع‌ترین نوع این عارضه در کودکی شروع شده و بیشتر پسران را تحت تأثیر قرار می‌دهد. پزشکان برای درمان دیستروفی عضلانی از روش‌های مختلفی استفاده کرده و به منظور کنترل علائم و بهبود عملکرد عضلات از دارو استفاده می‌کنند.

    سندرم تونل تارسال
    تشخیص سندرم تونل تارسال با نوار عصب و عضله
    سندرم تونل تارسال در اثر فشرده شدن عصب تیبیال خلفی ایجاد شده و علائم آن ممکن است هرجایی در مسیر این عصب که از سطح داخلی مچ پا عبور می‌کند دیده شوند.

    سندرم تونل تارسال شبیه به سندرم تونل کارپال بوده که در مچ دست رخ می‌دهد. هر دوی این عارضه‌ها در اکثر وارد شدن فشار به یک عصب در محیط بسته رخ می‌دهند.

    شما می‌توانید برای کاهش التهاب و تسکین علائم فشار بر روی عصب، از داروهای ضد التهاب (ازجمله داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی) استفاده کنید. استراحت، استفاده از یخ، فشار و بالا نگه داشتن اندام می‌توانند به کاهش تورم و التهاب کمک کنند.

    بیماری شارکو ماری توث
    بیماری شارکو ماری توث (CMT) یک عارضه‌ی عصبی وراثتی است. این بیماری اعصاب حسی و حرکتی در اندام‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری می‌تواند باعث ضعف عضلانی در پاها، بدشکلی‌های کف پا، مشکل در راه رفتن و از بین رفتن حس پاها شود. ممکن است دست‌های بیمار نیز در مراحل بعدی بیماری تحت تأثیر قرار بگیرند. بیماری شارکو ماری توث در اکثر موارد در اثر به ارث رسیدن جهش‌های ژنتیکی ایجاد می‌شود. به دلیل آسیب‌های عصبی در این بیماری، نوار عصب و عضله می‌تواند برای تشخیص آن مؤثر باشد. فیزیوتراپی، کاردرمانی، وسایل ارتوپدی و عمل جراحی می‌توانند به مدیریت ناتوانی‌های ناشی از این بیماری کمک کنند.

    اسکلروز آمیوتروفیک جانبی
    اسکلروز آمیوتروفیک جانبی – ALS یا بیماری لو گریگ یک بیماری عصبی عضلانی پیشرونده است. ALS باعث ضعف عضلانی پاها و ناتوانی شده و درنهایت منجر به نارسایی تنفسی خواهد شد. متخصصین به درستی علت بروز این بیماری را نمی‌دانند. پزشکان با استفاده از داروهای مختلف روند آسیب زایی بیماری به اعصاب را کند کرده و علائم را کاهش می‌دهند تا کیفیت زندگی فرد بیشتر شود.

    الکترومیوگرام (EMG) و تست سرعت هدایت عصبی (NCV)
    الکترومیوگرام (EMG) و تست سرعت هدایت عصبی (NCV)
    الکترومیوگرام نوعی تست عضله بوده که به طور غیرمستقیم اعصاب را نیز مورد آزمایش قرار می‌دهد. این آزمایش ممکن است توسط پزشکان مختلف تجویز شده ولی معمولاً توسط متخصص اعصاب و یا متخصص طب فیزیکی انجام می‌شود. این تست در مطب انجام شده و نیازی به بستری بیمار نخواهد بود. این تست نیازمند آمادگی قبلی نبوده و بین 30 دقیقه تا 2 ساعت زمان خواهد برد.

    تجویز EMG ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد. دلیل پزشک شما برای تجویز این تست معمولاً پیدا کردن آسیب‌های عصبی در بدن است. ضعف عضلات می‌تواند نشان دهنده‌ی بیماری‌های عصبی یا عضلانی بوده که الکترومیوگرافی می‌تواند برای تشخیص آن‌ها کمک کند. EMG روشی تشخیصی بوده و کاربرد درمانی ندارد.

    نحوه‌ی انجام نوار عصب و عضله
    این آزمایش معمولاً در دو بخش انجام می‌شود و در طی هر دو بخش، بیمار بر روی تخت و در کنار دستگاهی شبیه به رایانه دراز می‌کشد. در طی تست هدایت عصبی، شوک‌های الکتریکی کوتاهی به پای شما وارد می‌شوند تا سرعت هدایت جریان در اعصاب اندازه گیری شود. بدین منظور، الکترودهای کوچکی به نقاط مختلف پای شما متصل می‌شوند. در طی این تست ممکن است احساس مور مور داشته باشید ولی دردی احساس نخواهید کرد. ممکن است این آزمایش در اندام مختلف شما تکرار شده و اعصاب متفاوتی مورد بررسی قرار گیرند.

    بخش دوم این تست با استفاده از سوزن انجام شده و عضلات به شکل دقیق‌تر مورد بررسی قرار می‌گیرند. در این بخش، یک سوزن کوچک باریک وارد عضله‌ی در حال استراحت شده و به آرامی به سمت داخل می‌رود تا فعالیت عضله ضبط شود. دستگاه EMG این فعالیت را ضبط کرده و معمولاً صداهای به گوش رسیده از عضله را بلندتر می‌کند. ممکن است در هنگام وارد شدن سوزن به پوست درد خفیفی احساس شود ولی پس از آن بیشتر احساس فشار خواهید کرد. در طی این تست، هیچ دارویی از طریق سوزن تزریق نخواهد شد.

    آماده سازی
    آماده سازی برای تست بسیار ساده است. شما می‌توانید انواع خوراکی‌ها را خورده و داروهای خود را مصرف کنید. در صورتی که از داروهای رقیق کننده‌ی خون استفاده می‌کنید باید درمانگر خود را مطلع سازید چراکه وارد شدن سوزن به عضله‌ی شما ممکن است باعث خونریزی شود. در صورت استفاده از هر دارویی، قبل از انجام تست تکنسین مربوطه را مطلع سازید. به منظور راحتی بیشتر، بهتر است لباس گشاد بپوشید. برای انجام این تست نیازی به بی حسی نیست ولی ممکن است به شما توصیه شود قبل یا بعد از انجام تست یک قرص آسپرین، استامینوفین و یا مسکن‌های ضعیف دیگر را مصرف کنید. در اکثر موارد می‌توانید پس از انجام تست رانندگی کرده و نیازی به همراه نخواهید داشت.

    نتیجه
    نتیجه‌ی آزمایش به پزشک تجویز کننده‌ی تست داده خواهد شد. نتیجه‌ی آزمایش معمولاً در روز انجام آماده نیست چراکه محاسبات بیشتری باید بر روی آن انجام شوند.

    درمان مشکلات پا پس از تشخیص با نوار عصب و عضله
    در موارد شدید که روش‌های درمانی محافظه کارانه پس از 4 تا 6 ماه نتیجه‌ای نداشته‌اند، می‌توان از عمل جراحی استفاده کرد. برای این کار محل درد یا آسیب شناسایی شده و برش‌هایی در پاراتنون ایجاد می‌شوند. در صورت آسیب‌های شدید، ممکن است به پیوند تاندون برای ترمیم بافت نیاز باشد. پس از عمل جراحی، مدت زمان بی حرکت بودن به اندازه‌ی آسیب ترمیم شده و نحوه‌ی انجام جراحی بستگی خواهد داشت. معمولاً بیمار باید به مدت 2 تا 6 هفته بی حرکت باشد.

    ایمپلنت دندان فوری

    اختلاف بر سر محل زندگی | دلایل و راه حل مناسب برای انتخاب محل سکونت
    بازدید : 87
    سه شنبه 17 اسفند 1400 زمان : 18:36

    در نوار عصب و عضله چه چیزی مشخص می‌شود؟

    نوار عصب و عضله چیست

    (اخبار رسمی): اعصاب محیطی از سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) خارج شده و به سمت اندام‌ها (دست و پا) می‌آیند و در کنترل عضلانی و درک حسی بدن نقش دارند. این اعصاب محیطی عضلات سیگنال‌های الکتریکی دارند که با ثبت این سیگنال‌ها می‌توان اعصاب سالم را از انواع آسیب دیده افتراق داد.


    در نوار عصب و عضله چه چیزی تشخیص داده می شود؟

    گرفتن نوار عصب و عضله توسط دکتر پریسا یوسف فام متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

    نوار عصب و عضله می‌تواند لازم بودن یک جراحی و حتی نوع و شکل جراحی را مشخص کند
    همیشه برای بیماران این سوال وجود دارد که نوار عصب و عضله خود را کجا باید بگیرند؟ متخصص طب فیزیکی شخصی است که می‌تواند در این زمینه کمک کند و گرفتن این نوار جز تخصص‌های او است.

    روش ثبت این سیگنال‌ها نوار عصب و عضله است که در زیر به آن پرداخته می‌شود:

    نوار عصب و عضله برای چه کسانی انجام می‌شود؟

    گزگز و بی حسی و کرختی در دست و پا
    گرفتگی عضلانی اندام‌ها
    ضعف قدرت عضلانی و تحلیل عضلات اندام‌ها
    دیسک‌های گردن و کمر

    آسیب اعصاب محیطی مثل درگیری شبکه بازویی و کمری درگیری سیاتیک

    نوار عصب و عضله چه مواردی را می‌تواند مشخص کند؟

    وجود مشکل در عصب و عضله
    وجود آسیب در مسیر اعصاب و تعیین محل آسیب برای اقدامات جراحی
    علت و شدت آسیب
    وجود درگیری در ریشه عصب که مجاور دیسک‌های گردنی و کمری هستند
    میزان پاسخ و بهبودی عصب بعد از اقدامات درمانی
    اختلاف بین علل عصبی و عضلانی بیماری‌ها
    تعیین انواع مادرزادی بیماری‌های عصبی از انواع اکتسابی آنها

    دندانپزشکی دیجیتال

    علت افسردگی زنان در دوران قاعدگی و پریود چیست؟

    تعداد صفحات : -1

    درباره ما
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    چت باکس




    captcha


    پیوندهای روزانه
    آمار سایت
  • کل مطالب : 121
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 1
  • بازدید کننده امروز : 2
  • باردید دیروز : 95
  • بازدید کننده دیروز : 96
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 191
  • بازدید ماه : 98
  • بازدید سال : 17072
  • بازدید کلی : 18458
  • کدهای اختصاصی