close
آخرین مطالب
  • تبلیغ شما در اینجا
  • طراحی سایت شخصی
  • طراحی سایت فروشگاهی
  • طراحی سیستم وبلاگدهی
  • سیستم سایت ساز اسلام بلاگ
  • مگا برد - پلتفرم خرید اینترنتی قطعات موبایل مگابرد
  • loading...
    YourAds Here YourAds Here

    اخبار پرشکی

    بازدید : 641
    دوشنبه 20 دی 1400 زمان : 13:18

    بهترین اطلاعاتی که لازمه برای خریداری دستگاه نوار مغز (EEG) بدونید

    تشخیص ام اس با نوار عضب عضله

    سلامت نیوز

    یکی از دغدغه های اصلی بسیاری از متخصصین مغز و اعصاب این است که کدامیک از برند های دستگاه نوار مغز (EEG) برای مطبشان مناسب است. و یا کدامیک از شرکت های تولیدکننده و یا واردکننده خدمات بهتری را ارائه می دهند. پزشک عزیز، آیا میدانید که به کدامیک از پارامترهای دستگاه نوارمغز (EEG) باید توجه کرد؟

    بهترین اطلاعاتی که لازمه برای خریداری دستگاه نوار مغز (EEG) بدونید

    سلامت نیوز: یکی از دغدغه های اصلی بسیاری از متخصصین مغز و اعصاب این است که کدامیک از برند های دستگاه نوار مغز (EEG) برای مطبشان مناسب است. و یا کدامیک از شرکت های تولیدکننده و یا واردکننده خدمات بهتری را ارائه می دهند. پزشک عزیز، آیا میدانید که به کدامیک از پارامترهای دستگاه نوارمغز (EEG) باید توجه کرد؟

    اگر شما می خواهید دستگاه نوارمغز (EEG) خریداری کنید و این سوالات را در ذهن خود دارید حتما این مطلب را بخوانید.

    مهمترین مشخصات دستگاه EEG چیست؟

    در این قسمت به مهمترین مشخصات دستگاه EEG می پردازیم. پزشک عزیز، لطفا موارد زیر را مد نظر قرار دهید و در هنگام خرید دستگاه EEG از شرکت مورد نظر سوال کنید. بطور کلی مهمترین قسمت های یک دستگاه الکتروانسفالوگرافی به سه قسمت زیر تقسیم می شود.

    هدست یا کلاه EEG

    اولین نکته قابل توجه درباره کلاه EEG تعداد الکتروهای بکار رفته می باشد. در واقع هرچه تعداد الکترودهای بکار رفته بیشتر باشد اطلاعات و دیتا بیشتری میتوان ضبط کرد. معمولا تعداد الکترود ها بین 8 تا 128 می باشد. لازم به ذکر است که هرچه تعداد الکترود های بیشتر باشد جزئیات بیشتری را می توان بررسی و مطالعه کرد. از طرف دیگه قیمت دستگاه EEG بیشتر و همچنین فرایند انجام EEG و آنالیز نتایج سخت تر می شود. در نظر داشته باشید که یک الکترود برای حذف نویز مشترک بوده و یکی برای زمین کردن می باشد. این دو الکترو در تمامی کلاه های EEG باید در نظر گرفته شود. در غیر اینصورت نتایج بدست آمده معتبر نمی باشد. همچنین توجه فرمایید که اگر موج های دریافتی غیر نرمال است ابتدا بایداتصال صحیح این دو الکترود را بررسی نمایید. سپس از عدم قطعی سیم این دو الکترود اطمینان حاصل کنید.

    دومین نکته در ارتباط با الکترود ها می باشد. الکترود ها به دو دسته تقسیم بندی می شوند. یک دسته الکترود هایی هستند که نیاز به مواد الکترولیت ندارند کهDry EEG electrodes نامیده می شوند. نوع دیگر الکترود هایی هستند برای هدایت بهتر سیگنال های الکتریکی مغز نیاز به الکترولیت دارند. از ژل های مخصوص، آب نمک و یا حتی آب می توان بعنوان الکترولیت استفاده کرد.

    پنل EEG یا EEG Amplifier

    مسئولیت این قسمت دریافت اطلاعات، تقویت سیگنال های دریافتی و تبدیل آنها به داده های دیجیتالی می باشد. برای ارزیابی پنل EEG باید به موارد زیر توجه کرد.

    اولین مورد Sampling Rate می باشد. چون فرکانس امواج مغز بین 0.5Hz تا 80Hz است بنابراین حداقل مقدار این پارامتر 160Hz باشد. معمولا مقدار Sampling Rate برای دستگاه الکتروانسفالوگرافی 265HZ است. با افزایش این پارامتر رزولوشن بالاتری خواهیم داشت اما دیتا بیشتری از فعالیت مغز دریافت نمی کنیم.

    رزولوشن دومین پارامتر مهمی است که میتوانیم عملکرد یک دستگاه EEG را بررسی کینم. هرچه رزولوشن بالاتر باشد دیتا نمایش داده شده در کامپیوتر دقیقتر خواهد بود. پارامتر رزولوشن توسط قطعه ADC دستگاه معین می شود.

    شاید بسیاری از پزشکان به پارامتر های ذکر شده در دیتاشیت دستگاه توجه نکنند. اما وقتی بخواهیم از بین چند دستگاه EEG بهترین را انتخابکنیم بناچار باید این موارد را نیز در نظر بگیریم. پارامتر Common-Mode Rejection Ratio که به اختصار CMRR ذکر می شود از مهمترین پارامتر ها می باشد. درواقع CMRR نشان میدهد که چه مقدار نویز می تواند بر روی سیگنال های دریافتی تاثیر بگذارد. هرچه مقدار CMRR بیشتر باشد تاثیر نویز کمتر خواهد بود.

    امپدانس ورودی (Input impedance) پنل EEG آخرین پارامتری هست که باید درنظر بگیریم. هنگام اتصال الکترود ها به پوست سر مقاومتی در ورودی مدار ایجاد می شود که باعث افزایش تاثیر نویز میشود. برای کنسل کردن این مشکل باید دقت کنیم که Input Impedance پنل EEG بسیار بزرگتر باشد. بنابر این Input Impedance بزرگتر نویز کمتر.

    دستگاه EEG سیمی بهتره یا وایرلس؟

    امروزه با پیشرفت تکنولوژی شرکت های تولید کننده اقدام به ساخت دستگاه EEG بی سیم کرده اند. مزیت بی سم بودن این دستگاه نبود مشکلات مربوط به گذاشتن کلاه می باشد. همچنین بیمار می تواند در حین EEG حرکت داشته باشد. در حالیکه نوع با سیم این محصول حرکت بیمار محدود می شود و باعث افزایش نویز در دیتای دریافتی میشود. البته لازم به ذکر است که دستگاه EEG سیمی سرعت انتقال اطلاعات از کلاه به کامپیوتر بسیار بیشتر است.

    انواع دستگاه های EEG

    سیستمی که برای الکتروانسفالوگرافی مورد استفاده قرار می گیرد شامل الکترود (با سیم)، تقویت کننده، منبع انرژی (به عنوان مثال باتری) و ذخیره داده ها (کامپیوتر یا کارت SD است. بسیاری از سیستم ها معمولاً از الکترودهایی استفاده می کنند که هر یک به یک سیم جداگانه متصل هستند. بعضی از سیستم ها از درپوشهایی استفاده می کنند که در آنها الکترودها تعبیه شده است.

    تقویت کننده های EEG به تعدادی از تکنیک های کاهش صدا مانند حذف نویز فعال و الکترودهای فعال مجهز هستند. طیف وسیعی از محصولات مربوط به EEG در وبسایت مطب چین ارائه می شوند. این محصولات شامل الکترودها و کلاهک ها با مونتاژهای سفارشی و استاندارد و همچنین انواع لوازم جانبی مورد نیاز این دستگاه است. شما می توانید تمامی لوازم جانبی دستگاه EEG را در سایت مطب چین پیدا کنید.

    ارائه دستگاه های EEG در مجموعه مطب چینمجموعه مطب چین، یک فروشگاه تخصصی تجهیزات مطب جهت تکمیل مطب های پزشکی و دندانپزشکی است. این فروشگاه اینترنتی دستگاه EEG را در انواع برند های معتبر و باکیفیت مانند NEUROVIRTUAL، Compumedics، NEUROSTYLE و... ارائه می دهد.

    نکاتی برای داشتن یک خواب خوب شبانه
    بازدید : 77
    شنبه 18 دی 1400 زمان : 14:27

    اثربخشی تحریک الکتریکی مغز بر بیماری‌های روحی و روانی

    تحریک الکتریکی مغز

    ایران اکونومیست-محققان عملکرد‌های ذهنی خاص را از طریق تحریک مغز تقویت کرده اند که می‌تواند رویکرد جدیدی برای درمان انواع بیماری‌های روانی شدید باشد.

    پیشنهادی جدید در درمان بیماری‌های روحی و روانی روز به روز به جامعه پزشکی مطرح می‌شود که ایده آن استفاده از تحریک الکتریکی مغز در درمان به عنوان جایگزینی موثرتر از فرآیند‌های بازدارنده علائم و کنترل آن‌ها با استفاده از داروهاست.

    این فناوری نشان دهنده یک انقلاب درمانی جدید است که مبتنی بر تحریک سلول‌های عصبی در مغز با استفاده از جریان الکتریکی است که یک جهش کیفی در زمینه درمان بیماری‌های روانی با شوک الکتریکی است.

    در یک مطالعه آزمایشی اخیر بر روی انسان، محققان دانشکده پزشکی دانشگاه مینه‌سوتا و بیمارستان عمومی ماساچوست دریافتند که عملکرد‌های ذهنی خاص مرتبط با خودمختاری و انعطاف‌پذیری ذهنی را می‌توان با ادغام تکنیک‌های هوش مصنوعی با تحریک الکتریکی هدایت‌شده به مغز بهبود بخشید.

    این روش جدید بر روی ۱۲ بیمار که تحت عمل جراحی مغز به دلیل صرع قرار گرفتند، به عنوان بخشی از مراحل مطالعه منتشر شده در مجله Nature Bio Medical Engineering، با نصب صد‌ها الکترود کوچک در سراسر مغز برای ثبت فعالیت آن و تعیین محل منشاء تشنج استفاده شد.

    سیدنی کش، دانشیار علوم اعصاب در دانشکده پزشکی هاروارد و متخصص در تحقیقات صرع، و دارن دوهرتی، دانشیار روانپزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، این کشف را انجام داده اند. ناحیه‌ای از مغز به نام "کپسول داخلی" که با دوز‌های کوچک انرژی الکتریکی تحریک می‌شود، عملکرد ذهنی بیماران را بهبود می‌بخشد و این ناحیه مسئول کنترل شناختی است که فرآیند تغییر از یک الگوی فکری یا رفتاری به دیگری است ونقطه ضعفی در اکثر بیماری‌های روانی به شمار می‌رود. سرپرست مطالعه، فردی مبتلا به افسردگی را مثال می‌زند که نمی‌تواند از افکار منفی رهایی یابد، یکی از ویژگی‌های کلیدی بیماری روانی که نیازمند یافتن راهی برای کمک به این بیمار است.

    تیم تحقیقاتی الگوریتم‌هایی را توسعه داده‌اند که امکان ردیابی توانایی‌های بیماران را از طریق رفتار‌ها و اعمال آن‌ها یا با نظارت مستقیم بر فعالیت مغز فراهم می‌کند و این در فرآیند‌های کنترل شناختی بیمار پس از تحریک مغز منعکس می‌شود؛ بنابراین به مغز او دوز کوچکی از تحریک الکتریکی داده می‌شود تا به او کمک کند تا از آن عبور کند، و هرچه بیماران در آزمایش آزمایشگاهی کنترل شناختی بدتر عمل کنند، دوز‌های تقویت کننده تحریک الکتریکی به آن‌ها داده بیشتر داده می‌شود.

    ابزار کنترل

    این مطالعه نشان می‌دهد که برخی از بیمارانی که در این مطالعه شرکت کردند علاوه بر صرع از اضطراب شدید نیز رنج می‌بردند و هنگامی که در معرض تحریکاتی قرار گرفتند که برای افزایش توانایی‌های شناختی آن‌ها طراحی شده بود، تأیید کردند که اضطراب آن‌ها به گونه‌ای بهبود یافته است و آن‌ها بیشتر می‌توانند افکار خود را از وضعیت اسفناک خود دور کنند و بر آنچه می‌خواهند تمرکز داشته باشند، بنابراین محققان می‌گویند که این تکنیک می‌تواند برای درمان بیماران مبتلا به اضطراب شدید که به دارو‌ها پاسخ نمی‌دهند و همچنین افسردگی و برخی اختلالات دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

    در حالی که نتایج این مطالعه تایید می‌کند که نقص کنترل شناختی در بین اختلالات روانی از جمله افسردگی، اعتیاد، اسکیزوفرنی و اختلال وسواس فکری- جبری رایج است، این یافته‌ها راه را برای رویکرد جدیدی برای درمان بیماری روانی هموار می‌کند. به جای سرکوب علائم بیماران، می‌توان ابزاری را برای کنترل ذهن آن‌ها در نظر گرفت که گویی بیمار روی صندلی رانندگی است و می‌تواند امور را کنترل کند.

    تیم تحقیقاتی اکنون در حال آماده سازی برای انجام آزمایشات بالینی، برای استفاده از تحریک عمقی مغز هستند و پس از تایید کارآزمایی بالینی، استفاده از این رویکرد درمانی می‌تواند تسریع شود.

    تاثیر استرس بر شیر مادر ، استرس چگونه بر شیر مادر و نوزاد تاثیر می گذارد
    بازدید : 384
    چهارشنبه 15 دی 1400 زمان : 16:15

    اثربخشی تحریک الکتریکی مغز بر بیماری‌های روحی و روانی

    نوار مغز برای تشخیص صرع

    سیدنی کش، دانشیار علوم اعصاب در دانشکده پزشکی هاروارد و متخصص در تحقیقات صرع، و دارن دوهرتی، دانشیار روانپزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، این کشف را انجام داده اند.

    شفاآنلاین>سلامت>محققان عملکرد‌های ذهنی خاص را از طریق تحریک مغز تقویت کرده اند که می‌تواند رویکرد جدیدی برای درمان انواع بیماری‌های روانی شدید باشد.

    به گزارش شفاآنلاین: پیشنهادی جدید در درمان بیماری‌های روحی و روانی روز به روز به جامعه پزشکی مطرح می‌شود که ایده آن استفاده از تحریک الکتریکی مغز در درمان به عنوان جایگزینی موثرتر از فرآیند‌های بازدارنده علائم و کنترل آن‌ها با استفاده از داروهاست.

    این فناوری نشان دهنده یک انقلاب درمانی جدید است که مبتنی بر تحریک سلول‌های عصبی در مغز با استفاده از جریان الکتریکی است که یک جهش کیفی در زمینه درمان بیماری‌های روانی با شوک الکتریکی است.

    در یک مطالعه آزمایشی اخیر بر روی انسان، محققان دانشکده پزشکی دانشگاه مینه‌سوتا و بیمارستان عمومی ماساچوست دریافتند که عملکرد‌های ذهنی خاص مرتبط با خودمختاری و انعطاف‌پذیری ذهنی را می‌توان با ادغام تکنیک‌های هوش مصنوعی با تحریک الکتریکی هدایت‌شده به مغز بهبود بخشید.

    این روش جدید بر روی ۱۲ بیمار که تحت عمل جراحی مغز به دلیل صرع قرار گرفتند، به عنوان بخشی از مراحل مطالعه منتشر شده در مجله Nature Bio Medical Engineering، با نصب صد‌ها الکترود کوچک در سراسر مغز برای ثبت فعالیت آن و تعیین محل منشاء تشنج استفاده شد.

    سیدنی کش، دانشیار علوم اعصاب در دانشکده پزشکی هاروارد و متخصص در تحقیقات صرع، و دارن دوهرتی، دانشیار روانپزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، این کشف را انجام داده اند. ناحیه‌ای از مغز به نام "کپسول داخلی" که با دوز‌های کوچک انرژی الکتریکی تحریک می‌شود، عملکرد ذهنی بیماران را بهبود می‌بخشد و این ناحیه مسئول کنترل شناختی است که فرآیند تغییر از یک الگوی فکری یا رفتاری به دیگری است ونقطه ضعفی در اکثر بیماری‌های روانی به شمار می‌رود. سرپرست مطالعه، فردی مبتلا به افسردگی را مثال می‌زند که نمی‌تواند از افکار منفی رهایی یابد، یکی از ویژگی‌های کلیدی بیماری روانی که نیازمند یافتن راهی برای کمک به این بیمار است.

    تیم تحقیقاتی الگوریتم‌هایی را توسعه داده‌اند که امکان ردیابی توانایی‌های بیماران را از طریق رفتار‌ها و اعمال آن‌ها یا با نظارت مستقیم بر فعالیت مغز فراهم می‌کند و این در فرآیند‌های کنترل شناختی بیمار پس از تحریک مغز منعکس می‌شود؛ بنابراین به مغز او دوز کوچکی از تحریک الکتریکی داده می‌شود تا به او کمک کند تا از آن عبور کند، و هرچه بیماران در آزمایش آزمایشگاهی کنترل شناختی بدتر عمل کنند، دوز‌های تقویت کننده تحریک الکتریکی به آن‌ها داده بیشتر داده می‌شود.

    ابزار کنترل

    این مطالعه نشان می‌دهد که برخی از بیمارانی که در این مطالعه شرکت کردند علاوه بر صرع از اضطراب شدید نیز رنج می‌بردند و هنگامی که در معرض تحریکاتی قرار گرفتند که برای افزایش توانایی‌های شناختی آن‌ها طراحی شده بود، تأیید کردند که اضطراب آن‌ها به گونه‌ای بهبود یافته است و آن‌ها بیشتر می‌توانند افکار خود را از وضعیت اسفناک خود دور کنند و بر آنچه می‌خواهند تمرکز داشته باشند، بنابراین محققان می‌گویند که این تکنیک می‌تواند برای درمان بیماران مبتلا به اضطراب شدید که به دارو‌ها پاسخ نمی‌دهند و همچنین افسردگی و برخی اختلالات دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

    در حالی که نتایج این مطالعه تایید می‌کند که نقص کنترل شناختی در بین اختلالات روانی از جمله افسردگی، اعتیاد، اسکیزوفرنی و اختلال وسواس فکری- جبری رایج است، این یافته‌ها راه را برای رویکرد جدیدی برای درمان بیماری روانی هموار می‌کند. به جای سرکوب علائم بیماران، می‌توان ابزاری را برای کنترل ذهن آن‌ها در نظر گرفت که گویی بیمار روی صندلی رانندگی است و می‌تواند امور را کنترل کند.

    تیم تحقیقاتی اکنون در حال آماده سازی برای انجام آزمایشات بالینی، برای استفاده از تحریک عمقی مغز هستند و پس از تایید کارآزمایی بالینی، استفاده از این رویکرد درمانی می‌تواند تسریع شود.

    لمینت بدون تراش

    بهترین بازی های فکری جهان
    بازدید : 95
    سه شنبه 14 دی 1400 زمان : 18:12

    راه اندازی نخستین بخش ویدئو مانیتورینگ نوار مغز در استان یزد

    نوار عصب عضله ونک

    مدیربیمارستان حضرت فاطمه الزهرا (س) شهرستان مهریز از راه اندازی سیستم ویدیو مانیتورینگ نوار مغزی (LTM) یا نوار مغز طولانی در این بیمارستان خبر داد.

    به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز یزد، سید رسول محسن زاده گفت:

    با توجه به درصد بالای صرع مقاوم به دارو در میان بیماران مبتلا به صرع و امکان بروز عوارض بیشتر در این بیماران، توجه خاص و بررسی دقیق به منظور کنترل تشنجات امری ضروری و حیاتی به شمار می‌رود، که این بیمارستان برای تشخیص صحیح، دقیق، به موقع و برای انتخاب موثرترین راه درمان اقدام به تجهیز این بیمارستان به دستگاه LTM نموده است.

    راه اندازی نخستین بخش ویدئو مانیتورینگ نوار مغز در استان یزد

    محسن زاده اظهار داشت:

    دستگاه LTM در تشخیص قطعی نوع صرع یا اختلال تشنجی، افتراق تشنج از بیماری‌های مقلد آن، تعیین مؤثرترین درمان دارویی یا غیر دارویی صرع، تعیین کانون تشنج و برداشتن آن با عمل جراحی در صورت امکان، تشخیص صرع‌های عصبی، بررسی اختلالات هوشیاری گذرا، افتراق صرع از اختلالات خواب و... کاربرد دارد.

    دندانپزشکی امیرآباد

    اثربخشی تحریک الکتریکی مغز بر بیماری‌های روحی و روانی
    بازدید : 321
    دوشنبه 13 دی 1400 زمان : 15:35

    علل دردهای گردنی

    تست نوار عصب و عضله

    علل دردهای گردنی

    دیسک‌های گردنی، اسپاسم یا گرفتگی، آرتروز، میگرن و MS می‌تواند موجب شیوع درد در ناحیه گردن شود، توصیه می‌شود افراد به جای خود درمانی به پزشک مراجعه کنند تا پس از معاینه بالینی، MRI و نوار عصب و عضله علت اختلال آنها مشخص شود.

    به گزارش گروه رسانه‌های خبرگزاری تسنیم،حمیدرضا ترابی در گفت‌وگو با فارس، در پاسخ به سؤال شهروندی 40 ساله که درد شدید در گردن دارد که به انگشتان دست فشار می‌آورد اظهار داشت: دردهایی که در ناحیه گردن و شانه احساس می‌شود و به دست‌ها انتشار می‌یابد ممکن است بر اثر ابتلا به دیسک‌های گردنی باشد. معاینه بالینی، MRI و نوار عصب و عضله می‌تواند میزان گرفتگی کانال گردنی و دیسک آن را مشخص کند.

    وی ادامه داد: معاینه بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی می‌تواند مشخص کند که فرد باید تحت درمان طبی قرار گیرد یا جراحی شد و این بستگی به درگیری اعصاب گردن دارد.

    عضو کمیته علمی انجمن MS ایران احساس خواب‌رفتگی در دست‌ها و برق‌گرفتگی در ستون فقرات و نواحی تحتانی بدن را جزو علایم ابتلا به MS عنوان کرد و گفت: چنانچه افراد به ویژه جوانان با این علایم روبه‌رو شدند حتماً باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنند تا ابتلا یا عدم ابتلا به MS در آنها بررسی شود.

    این نورولوژیست گفت: برخی از دردهای گردن به علت ابتلا به میگرن به ویژه میگرن‌های مزمن است که گاهی تا گردن انتشار می‌یابد و عضلات این ناحیه را دچار اسپاسم یا گرفتگی می‌کند.

    ترابی اظهار داشت: برخی از دردهای گردن نیز ناشی از اسپاسم یا گرفتگی است که با مسکن، ورزش و فیزیوتراپی بهبود می‌یابد.

    این متخصص مغز و اعصاب ابتلا به آرتروز را یکی دیگر از علل دردهای ناحیه گردن عنوان کرد و گفت: کمبود کلسیم و ویتامین D3 می‌تواند در ابتلا به آرتروز گردن مؤثر باشد برای درمان این اختلال علاوه بر ورزش سطح کلسیم و ویتامین D3 را بررسی می‌کنیم و در صورت کاهش آنها در بدن از ویتامین‌ها استفاده می‌کنیم.

    وی خاطرنشان کرد: هر گونه درد در ناحیه گردن باید با پزشک مطرح گردد و توصیه می‌شود افراد از خود درمانی بپرهیزند چرا که گاهی علت دردهای ناحیه گردن ناشی از اختلالاتی مانند MS است.

    دندانپزشکی دیجیتال

    تاتوره گیاهی سمی یا ماده ای مخدر؟
    بازدید : 357
    يکشنبه 12 دی 1400 زمان : 23:09

    در نوار عصب و عضله چه چیزی مشخص می‌شود؟
    (اخبار رسمی): اعصاب محیطی از سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) خارج شده و به سمت اندام‌ها (دست و پا) می‌آیند و در کنترل عضلانی و درک حسی بدن نقش دارند. این اعصاب محیطی عضلات سیگنال‌های الکتریکی دارند که با ثبت این سیگنال‌ها می‌توان اعصاب سالم را از انواع آسیب دیده افتراق داد.
    در نوار عصب و عضله چه چیزی تشخیص داده می شود؟
    گرفتن نوار عصب و عضله توسط دکتر پریسا یوسف فام متخصص طب فیزیکی و توانبخشی
    نوار عصب و عضله می‌تواند لازم بودن یک جراحی و حتی نوع و شکل جراحی را مشخص کند
    همیشه برای بیماران این سوال وجود دارد که نوار عصب و عضله خود را کجا باید بگیرند؟ متخصص طب فیزیکی شخصی است که می‌تواند در این زمینه کمک کند و گرفتن این نوار جز تخصص‌های او است.
    روش ثبت این سیگنال‌ها نوار عصب و عضله است که در زیر به آن پرداخته می‌شود:
    نوار عصب و عضله برای چه کسانی انجام می‌شود؟
    گزگز و بی حسی و کرختی در دست و پا
    گرفتگی عضلانی اندام‌ها
    ضعف قدرت عضلانی و تحلیل عضلات اندام‌ها
    دیسک‌های گردن و کمر
    آسیب اعصاب محیطی مثل درگیری شبکه بازویی و کمری درگیری سیاتیک
    نوار عصب و عضله چه مواردی را می‌تواند مشخص کند؟
    وجود مشکل در عصب و عضله
    وجود آسیب در مسیر اعصاب و تعیین محل آسیب برای اقدامات جراحی
    علت و شدت آسیب
    وجود درگیری در ریشه عصب که مجاور دیسک‌های گردنی و کمری هستند
    میزان پاسخ و بهبودی عصب بعد از اقدامات درمانی
    اختلاف بین علل عصبی و عضلانی بیماری‌ها
    تعیین انواع مادرزادی بیماری‌های عصبی از انواع اکتسابی آنها

    گل و گیاه آپارتمانی دیفن کاملیا دیفن طلایی
    بازدید : 349
    شنبه 11 دی 1400 زمان : 16:03

    نوار مغزی چیست ؟

    نوار مغزی برای چیست؟

    الکتروانسفالوگرافی یا همان نوار مغزی، همانند نوار عصب و عضله که در آن فعالیت الکتریکی عضلات سنجیده می‌شود، آزمایشی است که در آن فعالیت الکتریکی مغز مشخص می‌شود. این کار با استفاده از الکترودهای فلزی کوچک دیسکی شکل که به پوست سر متصل می‌شوند، صورت می‌گیرد.

    به گزارش ایسنا، بنابر اعلام کلینیک طبیب، سلولهای مغزی از طریق پالس های الکتریکی با یکدیگر در ارتباط هستند و تمام مدت فعالیت دارند حتی زمانی که خواب هستید. این فعالیت به صورت خطوط موجی نمایش داده و ثبت می‌شود.

    نوار مغزی یکی از مهمترین ابزارهای تشخیصی در صرع است. همچنین در تشخیص مشکلات مغزی دیگر نیز نقش دارد.

    کلینیک تست های تشخیصی مغز و اعصاب مرکز فوق تخصصی مغز و اعصاب طبیب جهت انجام تست های نوار عصب و عضله و نوار مغزی در خدمت مراجعین گرامی می‌باشد.

    نوار مغزی از جمله آزمایش‌های سرپایی است که نیاز به هیچ‌گونه بستری شدن بیمار یا بیهوشی ندارد. این تست ممکن است در بیمارستان یا کلینیک مغز و اعصاب و به‌عنوان بخشی از روند بررسی بیمار و یا به‌صورت مستقل در مطب پزشک یا مرکز نوار عصب و عضله در تهران انجام شود.

    در چه مواردی نوار مغزی لازم است؟

    نوار مغزی تغییرات فعالیت مغز را نشان می‌دهد و این می‌تواند در تشخیص اختلالات مغزی مفید باشد به خصوص تشنجها. علاوه بر این، نوار مغزی برای تشخیص یا درمان اختلالات زیر نیز میتواند مفید باشد:

    تومور مغزی

    آسیب مغزی ناشی از جراحت سر

    اختلال عملکرد مغزی به دلایل مختلف (انسفالوپاتی)

    التهاب مغز

    سکته مغزی

    اختلالات خواب

    همچنین از نوار مغزی برای تایید مرگ مغزی در کسی که در زندگی نباتی به سر می‌برد استفاده می‌شود. نوار مغزی پیوسته برای کمک به مشخص کردن مقدار مناسب بیهوشی برای کسی که در کمای مصنوعی (به دلیل پزشکی فرد را به کما میبرند) به سر می‌برد، به کار گرفته می‌شود.

    نوار مغزی چه عوارض یا خطراتی دارد؟

    گرفتن نوار مغزی کاری بی خطر و بدون درد است. گاهی اوقات ممکن است در کسانی که صرع دارند، عمدا حمله صرع در حین آزمایش تحریک شود اما در این صورت، مراقبت پزشکی مناسب نیز صورت می‌گیرد.

    چگونه برای گرفتن نوار مغزی آماده شوم؟

    در روز آزمایش از خوردن هر چیزی که حاوی کافئین است پرهیز کنید چون بر نتیجه تست تاثیر می‌گذارد.

    داروهایتان را طبق معمول بخورید مگر این که دستور دیگری به شما داده شده باشد.

    موهای خود را در شب قبل آزمایش یا همان روز بشویید اما از نرم کننده، ماسک یا کرم مو، اسپری، ژل یا هر چیز دیگری بعد از شستشوی مو استفاده نکنید. این محصولات که روی مو می مانند باعث می‌شوند چسبیدن الکترودها که داخل یک صفحه چسب دار تعبیه شده اند، سخت‌تر شود.

    اگر قرار باشد در حین نوار مغزی گرفتن خواب باشید، ممکن است دکتر از شما بخواهد شب پیش از آزمایش نخوابید یا کم بخوابید.

    آزمایش نوار مغزی چگونه انجام میشود؟

    در حین آزمایش نوار مغزی، هیچ دردی احساس نمی‌کنید. الکترودها هیچ حسی به شما منتقل نمی‌کنند بلکه فقط امواج مغزی شما را ثبت می‌کنند.

    تکنسین سر شما را اندازه گیری کرده و با قلم مخصوص، روی سرتان علائمی می‌کشد که نشان می‌دهد الکترودها به کجا باید وصل شوند. این نقاط روی پوست سر ممکن است با یک کرم ساینده تمیز شوند تا کیفیت ثبت امواج بهتر شود.

    الکترودهای دیسکی روی پوست سر چسبانده می‌شوند. گاهی اوقات یک کلاه پلاستیکی حاوی الکترودهای متعدد، استفاده می‌شود. الکترودها با سیم به یک دستگاه متصل هستند. این دستگاه دامنه امواج مغزی را افزایش می‌دهد و آنها را روی کامپیوتر ثبت و ذخیره می‌کند.

    پس از این که الکترودها در جای خود قرار گرفتند، نوار مغزی گرفته میشود که معمولا یک ساعت طول می‌کشد. برای تست در برخی شرایط لازم است در آزمایش بخوابید. در این موارد، آزمایش بیشتر طول میکشد.

    در طول این آزمایش، یک ویدئو ضبط می‌شود. از حرکات بدن توسط دوربین ویدئو تصویر گرفته می‌شود در حالی که امواج مغزی نیز در حال ضبط شدن است. ترکیب این دو داده، به پزشک کمک می‌کند وضعیت شما را تشخص داده و درمان مناسب انتخاب کند.

    نوار مغزی سیار (Ambulatory EEG) نیز ممکن است انجام شود. این کار امکان ثبت طولانی مدت تر نوار مغزی در مطب یا بیمارستان را فراهم می‌کند. این تست فعالیت مغزی را در چند روز ثبت می‌کند در نتیجه امکان ثبت فعالیت تشنجی مغز افزایش می یابد. با این حال نوارمغزی سیار در مقایسه با روش معمول در تشخیص تفاوت بین تشنجهای صرعی و تشنجهای غیر صرعی کارآمد نیست.

    پس از تمام شدن تست نوار مغزی، الکترودها یا کلاه برداشته می‌شوند. اگر هیچ آرام بخشی به شما داده نشده باشد، هیچ عارضه ای ندارید و به فعالیت‌های معمول خود می‌توانید ادامه دهید اما اگر آرام بخش مصرف کرده اید، باید صبر کنید تا تاثیر آن از بین برود. در این مدت نباید رانندگی کنید. به منزل که رسیدید استراحت کنید و تا پایان روز رانندگی یا کارهای حساس انجام ندهید.

    هزینه لمینت دندان 1400

    برگشت بعد از طلاق | رعایت نکاتی برای آشتی و بازگشت بعد از طلاق
    بازدید : 398
    چهارشنبه 8 دی 1400 زمان : 16:26

    نوار عصب و عضله برای تشخیص آسیب‌ های عضلات و عصب های دست و پا

    نوار عصب پا

    فوت و فن

    نوار عصب و عضله چیست؟

    نوار عصب و عضله یکی از روشهای تشخیصی است که پزشکان برای بررسی عملکرد عصبهای محیطی و عضلات از آن استفاده می کنند. عصبهای محیطی، رشته های نازکی هستند که وظیفه نقل و انتقال پیامهای عصبی را از مرکز (مغز ونخاع) به اندامهای محیطی و بر عکس بر عهده دارند.

    نوار عصب و عضله شیوه ای است که عملکرد این رشته ها را بررسی میکند. نوار عصب و عضله به اسامی مختلفی شناخته می شود ازجمله، الکترومیوگرافی، ای ام جی (EMG) ، نوار عصب ، نوار عضله ، تست عصب و … .

    تست نوار عصب و عضله داری دو قسمت می باشد که هر دو جزء مکمل یکدیگر هستند و تقریبا در تمامی موارد هر دو جزء انجام می شوند. این دو قسمت عبارتند از :۱- نوار عصب و ۲- نوار عضله

    نوارعصب به کمک الکتروهای سطحی و الکترود تحریک کننده ( استیمولاتور ) انجام می شود. الکترودهای برداشت کننده سطحی که روی سطح پوست قرارداده می شوند ، کار برداشت و انتقال سیگنال الکتریکی عصب و عضله را انجام می دهند و الکترود تحریک دهنده وظیفه تحریک عصب وایجاد سیگنال الکتریکی در آن را بر عهده دارد.

    تحریک عصب به کمک جریان الکتریسته خفیفی که از استیمولاتور خارج می شود ، صورت می گیرد . موقعی که عصب تحریک می شود ، در آن سیگنال الکتریکی ایجاد می شود که این سیگنال در طول عصب حرکت می کند تا به الکترودهای برداشت کننده برسد.

    الکترودهای برداشت کننده ، سیگنالهای الکتریکی را جمع آوری کرده به دستگاه نوار عصب منتقل می کنند تا بعد از تقویت شدن روی مونتیور به نمایش در آیند. پزشک انجام دهنده نوار عصب ( الکترمیوگرافر) ، با بررسی مشخصات این امواج ودر صورت نیاز، مقایسه آن با سمت سالم و تعیین سرعت انتقال عصب، عملکرد عصب را مورد بررسی قرار می دهد.

    شایان ذکر است که تست نوار عصب وعضله بر خلاف روشهای تصویربرداری که ساختمان اجزاء بدن را بررسی می کنند ، به بررسی عملکرد ( فیزیولوژی ) می پردازد.

    نوار عضله ، به کمک الکترود سوزنی نازک و ظریفی انجام می شود که از سطح پوست وارد عضله می شود . انجام نوارعضله نیاز به همکاری بیمار دارد و بیمار باید عضله مورد مطالعه را منقبض و شل کند تا الکترومیوگرافر بتواند فعالیتهای الکتریکی عضله را در مراحل مختلف بررسی کند.

    هرچه همکاری بیمار در این زمینه بهتر باشد نوارعضله سریعتر و راحتتر انجام می شود. تعداد عضلاتی که بررسی می شوند در بیماران مختلف ، متفاوت می باشد و بستگی به علائم و نشانه های بیمار و بیماری زمینه ای مورد بررسی دارد. تقریبا در تمامی موارد اندامهای چپ و راست هر دو مورد بررسی قرار میگیرند تا داده های سمت بیمار با سمت سالم مقایسه شوند.

    آیا انجام تست نوار عصب وعضله دردناک می باشد؟

    احساس و ادراک درد ، تجربه ای شخصی است و از فردی به فرد دیگر متفاوت می باشد .اینکه بگوییم تست الکترومیوگرافی ، کاری خوشایند وبدون درد است درست نیست ولی درد و ناراحتی ناشی از آن در حد غیر قابل تحمل و وحشتناک نیست و اغلب بیماران آن را به خوبی تحمل می کنند.

    هرچه مهارت پزشک الکترومیوگرافر بالاتر و همکاری بیمار بیشتر وبهتر باشد، تست سریعتر وبا ناراحتی کمتری انجام خواهد شد. بعد ازاتمام نوار عضله ،ممکن است محل ورود الکترود سوزنی به عضله کمی دردناک باشد که به مرور زمان رفع می شود .گاهی برای رفع آن می توان از مسکنهای ساده استفاده کرد.

    در چه مواردی تست نوارعصب وعضله درخواست می شود؟

    در مواردی که بیمارعلائم و نشانه های درگیری عصب و عضله داشته باشد ، ممکن است پزشک معالج برای تشخیص علت و محل ضایعه ای ام جی درخواست نماید .

    پاره ای از این علائم و نشانه ها عبارتند از : گزگز ، مورمور ویا سوزن سوزن شدن دستها ، پاها یا هردو ، درد تیرکشنده از گردن وکمر به اندامها ، درد مچ دست و اندام فوقانی که شبها بیمار را از خواب بیدار می کند ، ضعف یا تحلیل رفتن عضلات ، اشکال در راه رفتن ، اختلال در بلع غذا ،ضعف و خستگی متناوب در طی روز که در انتهای روز بد تر می شود و اختلالات حس و حرکتی که به دنبال ضربه ، تصادف ، افتادن ، اعمال جراحی و… رخ می دهند.

    علائم و نشانه های ذکر شده می توانند در نتیجه این موارد رخ دهند :

    ۱- گیرکردن وتحت فشار قرار گرفتن عصبها در نقاط مختلف بدن ،که شایعترین آنها گیرعصب مدیان در مچ دست است که باعث درد مچ و گزگز دست و انگشتان می شود و به سندروم تونل کارپ (CTS) شناخته می شود.

    تفسیر نوار عصب و عضله دست

    از دیگر موارد مشابه میتوان به تحت فشار قرارگرفتن عصب اولنار در ناحیه آرنج (سندروم تونل کوبیتال) ، عصب تیبیال در مچ پا (سندروم تونل تارس) و عصب پوستی خارجی ران در کشاله ران ( مرالژیا پارستتیکا ) اشاره کرد.

    ۲- نروپاتی محیطی که می تواند ارثی یا اکتسابی باشد. از علل شایع نروپاتی اکتسابی دیابت ، مصرف الکل و مصرف طولانی مدت بعضی از داروها می باشند و معمولا با سوزش پاها خود را نشان می دهد.

    ۳-آسیب ریشه های عصبی در گردن و کمر به دنبال فتق دیسک یا ساییدگی مهره ها.

    بهترین مرکز نوار عصب و عضله در تهران

    ۴- آسیب شبکه های عصبی بازویی و کمری- خاجی معمولا ناشی از تصادفات یا سقوط از ارتفاع.

    ۵-آسیب یا قطع عصبهای محیطی .

    ۶- میوپاتی ( بیماریهای عضلانی) که می تواند ارثی یا اکتسابی باشد.

    ۷-بیماریهای سلول حرکتی نخاع که می توانند ژنتیکی باشند مانند انواع اس ام ای (SMA) ویا اکتسابی باشند مانند فلج اطفال و ای ال اس(ALS) .

    ۸- بیماریهای محل اتصال عصب وعضله مانند میاسنتی گراویس که می تواند با خستگی متناوب ، دوبینی و افتادگی پلک همراه باشد. ۹- آسیب عصب صورتی ناشی از ضربه یا فلج بل.

    آیا برای انجام نوار عصب وعضله آمادگی خاصی نیاز می باشد؟

    انجام ای ام جی نیاز به آمادگی خاصی ندارد ولی بهتر است بیمار پاره ای موارد را رعایت نماید که عبارتند از :

    ۱- از آنجا که پزشک باید به سطح پوست دسترسی داشته باشد ، بهتر است از لباسی استفاده شود که به راحتی موضع مورد بررسی را در اختیار پزشک قرار دهد.

    ۲- از استفاده از پماد یا مواد آرایشی روی پوست محل بررسی خوداری شود.

    ۳- ای ام جی نیاز به ناشتا بودن ندارد وبهتر بیمار غذا میل کرده باشد.

    ۴- بهتر است بیمار تمام بررسی های قبلی خود اعم از عکس ، ام آر آی و آزمایش را همراه داشته باشد.

    ۵- در صورتی که داروی خاصی خصوصا داروهای رقیق کننده خون مصرف می نماید یا بیماری قابل انتقال مانند هپاتیت دارد ، پزشک الکترومیوگرافر را مطلع سازد.

    نوار عصب و عضله توسط چه پزشکی انجام می شود؟

    انجام الکترومیوگرافی کاری تخصصی است که نیاز به دانش ، تجربه و مهارت بالایی دارد و توسط پزشکهای متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در بهترین مرکز نوار عصب و عضله در تهران انجام می شود.

    متخصصین مغزواعصابی که آموزشهای لازم را در این زمینه دیده باشند نیز قادر به انجام آن هستند.

    طب فیزیکی و توانبخشی یکی از تخصص های پزشکی است که سر و کار آن با تشخیص و درمان بیماری های عضلانی – اسکلتی ، مفاصل واعصاب محیطی می باشد، از جمله دردهای ناحیه گردن ، کمر درد ، شانه ، زانو ،آرنج ، پا و …و نیز گزگز و سوزش دستها و پاها.

    توجه به این نکته مهم و ضروری است که مطالب موجود در سایت نمیتواند جایگزین معاینه پزشکان و توصیه های پزشک در دنیای واقعی باشد.

    هزینه انجام تست نوارعصب وعضله در تهران

    هزینه تست نوار عصب و عضله ،بستگی به دستور پزشک معالج دارد.به طور مثال هزینه انجام نوارعصب وعضله ازچهار اندام بیشتر از الکترومیگرافی ازدو اندام است. از انجا که تست نوار عصب وعضله یک اقدام تشخیصی تخصصی است که باید توسط پزشک متخصص انجام و تفسیر شود ،جزء اقدامات تشخیصی نسبتا گران محسوب می شود.

    درد بعد از نوار عصب و عضله

    همانطور که پیش تر اشاره شد درد امری اجتناب ناپذیر است ولی هرچه مهارت پزشک در انجان تست نوار عصب و عضله بشیتر باشد درد بعد از نوار عصب و عضله خیلی کم و حتی بدون درد میباشد . باید توجه داشت که درد ، یک تجربه شخصی است و تجربه بیماران از تست نوار عصب و عضله می تواند بسیار متفاوت باشد

    دندان مصنوعی

    شاه کلید قفل های اتاق فرار باشین
    بازدید : 363
    يکشنبه 5 دی 1400 زمان : 15:18

    تحریک الکتریکی مغزآرتروز گردن چه بلایی سرمان می آورد؟
    آرتروز گردن چه بلایی سرمان می آورد؟
    ۱۰ دقیقه بعضی از کارهای روزانه و آسیبات باعث بروز آرتروز گردن می شود با بالا رفتن سن احتمال بروز این مشکل بیشتر می شود که معمولا با سردرد همراه می شود. دلایل بروز آرتروز گردن و راههای درمان آن پیری و افزایش سن اجتناب ناپذیر است؛ در حقیقت، هر روز در هر یک از ما رخ می دهد ؛ با پیری، سایش و پارگی روی مفاصل بدن از جمله ستون فقرات اتفاق می افتد.اسپوندیلوز گردنی که اغلب به سن مربوط است، به علاوه انواع دیگر، از تغییرات فاسد کننده ای است که در مفاصل و صفحات فقرات رخ می دهد. شما ممکن است اسپوندیلوز گردنی را به عنوان آرتروز گردن و یا مرض ناتوان کننده ای بر گردن بدانید. آرتروز گردن معمولاً در حدود چهل سالگی شروع می شود و تا چند سال ادامه می یابد که گفته می شود مردان در سنین پایین تر از زنان این مشکل را خواهند داشت. طناب اسپوندیلوز گردنی می تواند منجر به میلولوپاتی شود؛ وضعیتی که طناب نخاعی توسط سازه های اطراف فشرده می شود، در واقع، اسپوندیلوز گردنی شایع ترین مشکل گردنی است که باعث میلوپاتی می شود همچنین ممکن است منجر به رادیکولوپاتی شود درباره هر دو، در بخش سلامت نمناک بیشتر توضیح داده شده است. آرتروز گردن: چگونه در ستون فقرات گردن تغییرات رخ می دهد آرتروز در گردن با استئوفایت ها- آکا استخوان اسپور - شروع می شود که در مهره های بدن شکل می گیرد. استخوان اسپور، واکنش بدن نسبت به سایش و پارگی مفاصل هستند. در ستون فقرات آن ها با کمک به افزایش مساحت سطح مفاصل و توزیع یکنواخت وزن روی آن در طول فعالیت روزمره به یک هدف رسیدگی می کنند.مشکل این است که اسپورهای استخوانی ممکن است منجر به درد شوند، به ویژه زمانی که فشار بر روی اعصاب و یا طناب نخاعی قرار می گیرد. چنین فشاری هم می تواند باعث بی حسی، ضعف و حتی بی اختیاری روده شود که یک وضعیت اورژانسی پزشکی است. ورزش آرتروز گردن آرتروز گردن چیست و چگونه درمان می شود؟ عوامل خطر برای ورم مفاصل در گردن: سن: بزرگ ترین عامل خطر برای اسپوندیلوز گردنی، سن است.زمانی که به سن میانسالی می رسید، احتمال ابتلا به ورم مفاصل به گردن افزایش می یابد.آکادمی آمریکایی جراحان ارتوپدی می گوید که این وضعیت در بین جمعیت مسن بسیار رایج است. ژنتیک: بعد از سن، ژنتیک بزرگ ترین خطر را در بر می گیرد.در کنار چند نوع دیگر از مشکلات مربوط به ستون فقرات، اسپوندیلوز گردنی می تواند در خانواده ها به ارث برده شود.اگر مجرای نخاعی و یا مجرای بین مهره ای به طور طبیعی قطر کوچکی داشته باشند، خطر شما برای پیچیدگی های فاسد کننده ممکن است بالاتر باشد. نخاع یک ساختار بسیار حساس است که پیام های بین مغز و بقیه بدن را منتقل می کند - فضای آزاد کمتری در آن فضا وجود دارد.تماس بین نخاع و ستون ممکن است نخاع را تحریک کرده و موجب میللوپاتی شود که در بالا تعریف شده است. سیگار کشیدن: مهم نیست که چطور از آن را استفاده می کنید، سیگار کشیدن می تواند برای شما واقعاً بد باشد.این با افزایش خطر ابتلا به بیماری دیسک دژنراتیو، جراحی برگشت پذیر و سایر شرایط، از جمله، آرتریت گردن همراه است. عوامل خطر روانی: افسردگی و اضطراب، عوامل خطر روانی برای ورم مفاصل در گردن هستند.مطالعه ای که در سال ۲۰۰۹ در روزنامه BMC منتشر شد، ارتباط قوی بین عوامل روانی و درد گردن را به طور کلی گزارش داد. نویسندگان نتیجه گرفتند که "هرچه سطح درد در گردن بالاتر برود، توجه بیشتری باید به پریشانی روانی و اجتماعی شود". به طور خاص، نویسندگان مطالعه ای درباره جراحی عصبی تخمین می زنند که بیش از یک سوم بیماران مبتلا به میللوپاتی اسپوندیلوتیک گردنی، یا CSM، افسرده یا مضطرب هستند. CSM، اسپوندیلوتیک گردنی است که نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد و علائم مربوط به آن را ایجاد می کند. آنها می گویند که این اختلالات خلقی بسیار به شدت وابسته به توانایی بیماران در حرکت هستند. کار روزانه: درباره شغل خود صحبت کنید.انجمن جراحان ارتوپدی می گوید که اگر شغل شما شامل مقدار زیادی حرکت و / یا کاری است که بالای سرتان انجام می شود، ممکن است ریسک شما دوباره بالاتر باشد.افسردگی و یا اضطراب، عوامل خطر روانی که در بالا به آن ها اشاره شد، در محل کار نیز اتفاق می افتد. آسیب: و در نهایت، آسیب، به ویژه آسیب های مکرر، خطر شما را برای اسپوندیلوز گردنی افزایش می دهد.گفته می شود که بیشتر آرتروز گردن از ضربه ناشی نمی شود. علائم بیماری آرتروز در گردن: به طور کلی، منبع درد آرتروز گردن به خوبی توسط جامعه پزشکی درک نمی شود و امکان داشتن این شرایط بدون علائم وجود دارد. علائم سر و گردن: زمانی که علائم رخ می دهند، درد متناوب گردن به نام سرویکالگیا به همراه سفتی معمولاً شایع ترین هستند.حدود یک سوم از افراد مبتلا به ورم مفاصل نیز دچار سردرد هستند ، که بیشتر در ناحیه پایین جمجمه واقع می شوند. سردرد گاهی اوقات درد و یا سفتی را رد می کند و علائم غالب می شود. علائم آرتروز گردن آرتروز گردن چه نشانه هایی دارد؟ علائم رادیکولوپاتی و میلوپاتی: دو نوع دیگر از علائم که در افراد با گردن رحم معمول هستند که چنانچه در بخش سلامت نمناک گفته ایم عبارتند از:رادیکولوپاتی و میلوپاتی.رادیکولوپاتی یک فرآیند بیماری است که بر روی عصب نخاعی تاثیر می گذارد. عصب نخاعی، نامی است که به بخشی از عصب منشعب شده از نخاع اصلی داده می شود.بیشتر اوقات نوعی فشار بر روی ریشه عصب نخاعی، چیزی است که نشانه ها را ایجاد می کند. علائم ممکن است شامل درد، ضعف، بی حسی و یا احساسات سوزن سوزن شدن در یک قسمت باشد.به طور مشابه، میللوپاتی یک فرآیند بیماری موثر بر طناب نخاعی است.همان طور که در بالا ذکر شد، نخاع یک ساختار عصبی طولانی است که طول ستون فقرات را در بر می گیرد.در مجرای نخاعی قرار دارد، گذرگاهی است که در مرکز ستون فقرات قرار دارد. این یکی از دو ساختار اصلی سیستم عصبی مرکزی است.ساختار دیگر مغز نیز می باشد.مشابه علائم رادیکولوپاتی، بیشتر علائم میللوپاتی ناشی از فشردگی هستند، اما در این مورد از نخاع کمتر خواهد بود. میللوپاتی به مرور زمان به کندی پیش می رود.ممکن است خود را به روش های مختلفی نمایان کند، اما نه محدود به نشانه های مرتبط با ریشه های عصبی فشرده ستون فقرات یا رادیکولوپاتی. این نشانه ها عبارتند از : درد ضعف بی حسی و یا احساسات الکتریکی در یک حد اما انواع دیگری از علائم میللوپاتی نیز وجود دارد، برای مثال، سرگیجه. هم چنین، اگر علائم از بالا به گردن شما ناشی می شوند، که ممکن است منجر به شرایطی به نام گردنه رحم گردن شما شوند، ممکن است مبتلا به سندروم به نام "بی حس " باشید.این نشانه ها ممکن است زمانی ایجاد شوند که طناب نخاعی بین C - ۵ و C - ۷ تحت فشار قرار گیرد. تشخیص بیماری اسپوندیلوزیس گردنی: همانند اکثر فرایندهای تشخیصی، پزشک شما احتمالاً با گرفتن یک تاریخچه و انجام یک تست فیزیکی اطلاعاتی درباره اسپوندیلوزیس گردنی را جمع آوری خواهد کرد. ام آر آی برای آرتروز گردن: وقتی نوبت به آزمایش تصویربرداری تشخیصی می رسد، MRI استاندارد طلایی است.این به خصوص زمانی است که پزشک باید منبع علائم عصبیتان را تعیین کند. می تواند به پزشک شما کمک کند که نه تنها استخوانتان را می بیند، بلکه بافتهای نرم و اعصاب را نیز می بیند، و ممکن است به او کمک کند تا به درستی تخمین بزند که چقدر فضای آزاد در مناطقی که طناب و / یا ریشه های عصب نخاعی وجود دارد، است. اشعه ایکس برای آرتروز گردن: اشعه های ایکس هم برای تشخیص اسپوندیلوز گردنی به کار می روند.چون به تصویرسازی گذرگاه های استخوانی که شامل طناب نخاعی و ریشه های عصب نخاعی هستند، اجازه کار می دهند. اگر علائم عصبی نداشته باشید، ممکن است تنها به یک اشعه ایکس نیاز داشته باشید.ارزش اشعه ایکس عمدتا در توانایی آن برای نشان دادن آنچه که در استخوان ها اتفاق می افتد، بستگی دارد. در عوض درد و یا علائم دیگر، داشتن یک نشانه ممکن است پزشک شما را به مواردی مانند تنگ شدن در فضای دیسک ، اخطار استخوان و کاهش قطر کانال نخاعی که می تواند منجر به میلولوپاتی شود، باشد. هم چنین اشعه ایکس ممکن است به پزشک تان کمک کند که اسپوندیلوز گردنی را به عنوان خفیف، متوسط یا شدید طبقه بندی کند. سی تی اسکن آرتروز گردن: سی تی اسکن یک تست تشخیصی دیگر است که عموماً به افراد مبتلا به اسپوندیلوز گردنی داده می شود. CT اسکن شبیه اشعه ایکس است، به جز اینکه چندین عکس از داخل بدن را می گیرد و آن ها را کنار هم می گذارد تا یک مقطع عرضی از این ناحیه را نمایش دهد. کیفیت تصویرش بهتر از یک اشعه ایکس است، که ممکن است به پزشک شما اجازه مطالعه بهتر در مورد مجرای نخاعی را بدهد و هر تغییری در استخوان ها را نشان می دهد. تشخیص آرتروز گردن با مایلوگرافی و CT مایلوگرافی: مایلیوگرافی برای تجسم ریشه های عصبی ستون فقرات است و به عنوان راهی برای شکار آن مانع هایی است که می تواند به نشانه های رادیکولوپاتی مورد بحث در بالا اشاره شود.مراقب باشید، مایلوگرافی شامل سوزن و تزریق رنگ به بدن شما است. همچنین یک آزمایش به نام CT مایلوگرافی وجود دارد که برخی افراد حرفه ای ترجیح می دهند، به این دلیل که تصور نتایج مثبت کاذب کمتری (در مقایسه با میلوگرافی ) خواهد داشت. همچنین آزمایشاتی به نام CT مایلوگرایی وجود دارد که بعضی از فیزیوتراپان ترجیحش میدهند ، زیرا به نظر می رسد نتایج مثبت کاذب کمتری دارد (در مقایسه با میلوگرافی) دارد. سی تی مایلوگرافی اغلب در هنگام جراحی استفاده می شود. تشخیص آرتروز گردن آرتروز گردن چگونه تشخیص داده می شود؟ مطالعه هدایت عصبی آرتروز گردن: و در نهایت، نوع دیگری از آزمایشاتی که پزشکان برای تشخیص (یا تایید تشخیص بیماری) از آن استفاده می کنند، مطالعه هدایت عصبی است. مطالعه هدایت اعصاب، عملکرد اعصاب شما را اندازه گیری می کند. گاهی اوقات با تست EMG همراه می شود که کنترل اعصاب برای عملکرد عضلانی را در طول انقباض و آرامش انجام می دهد. تست هدایت عصبی ممکن است باعث ناراحتی شما شود، چون یک محرک الکتریکی از طریق الکترودها روی پوست وصل خواهد شد. آزمایش EMG از طریق تزریق سوزن انجام می شود. درمان آرتروز گردن: پزشک مراقبت های اولیه یا پزشک متخصص داخلی ممکن است قادر به ارائه درمان اسپوندیلوز گردنی شما باشد.گفته می شود که بسیاری از ارجاع ها به متخصص برای ورم مفاصل صورت می گیرد. مراجعه به روماتولوژیست ها، متخصصان اعصاب و ارتوپد یا جراحان عصبی نیز رایج است.اما جراحی به طور کلی برای آرتروز گردن داده نمی شود.در عوض، مراقبت محافظه کارانه می تواند به شما در کنترل درد و کاهش پیشرفت بیماری کمک کند. علائمی که ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند ، عبارتند از؛ درد غیر ممکن برای کنترل، و یا علایم افسردگی که در طول زمان بدتر می شوند. اگر نیاز به عمل جراحی دارید،می توانید به لامینکتومی مراجعه کنید، همچنین به عنوان عمل جراحی فشرده سازی نیز شناخته می شود. مطالعه ای در سال ۲۰۱۸ نشان داد که عمل برداشت فشار در گردن که به "کاهش فشردگی فشار" قدامی شناخته می شود، در تسکین علائم سرگیجه مربوط به اسپوندیلوز گردنی موثر است. درمان فیزیکی برای آرتروز گردن: در حالی که شما نمی توانید انحطاط مفصلی مرتبط با افزایش سن را متوقف کنید، اما می توانید سرعت رشد آن را کاهش دهید. اگر علائم شما خفیف و یا متوسط باشند، و اگر مشکلات اعصاب مترقی نداشته باشید، می توانید تنها به مراقبت محافظه کارانه نیاز داشته باشید. این ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد: داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) شامل آسپرین, ناپروکسن یا ایبوپروفن برای کاهش التهاب و تسکین درد. مسکن هایی مثل استامینوفن (Tylenol) فقط برای تسکین درد. تزریق کورتیکواستروئید برای درمان دردهای تابشی و کاهش تورم. مسدود کننده های عصبی برای تسکین درد موقت. محدود کردن فعالیت فیزیکی، اما نه حذف کاملشان. گردنبند برای حمایت و ثبات در طول دوره بهبودی. انجام ورزش و، همان طور که در بالا ذکر شد، درمان فیزیکی. به طور کلی، برای مراقبت های محافظه کارانه باید به درمانگر فیزیکی مراجعه کنید که توسط پزشک مراقبت های اولیه شما توصیه شده است. این مورد در تمام کشورها صدق نمی کند، بنابراین ممکن است بخواهید به طور خاص چک کنید. آنطور که در بخش سلامت نمناک اشاره شده است خوبیه درمان فیزیکی این است که مراقبت محافظه کارانه شما احتمالاً متناسب با شرایط و علائم خاص شما خواهد بود. زمانی که علائم بروز می کند، استراحت کنید. برخی اوقات حرکات گردن را برای مدت کوتاهی محدود کنید، مثلاً برای یک بعد از ظهر یا یک روز، کافی است اجازه بدهید التهاب کاهش پیدا کند و درد ازبین برود. درمان اعمال سرما و یا گرما: برخی افراد کمپرس سرد را ترجیح می دهند، به ویژه پس از فعالیتی که منجر به درد می شود و باعث به حداقل رساندن التهاب می شود.بیماران دیگر کمپرس گرم را ترجیح می دهند، مانند یک تشک گرمایی یا پوشش گرمایی، و یا گرما مرطوب، مانند یک پوشش گرمای مرطوب برای گردن و یا حمام گرم. اصلاح فعالیت: گاهی اوقات، محدود کردن یا حذف فعالیت های خاص می تواند از درد جلوگیری کند.برای مثال، فرد ممکن است یک حرکت شنا مخصوص به گردنش پیدا کند که باعث دردش می شود در این حالت، این حرکت باید محدود باشد یا به طور کامل در آینده از آن اجتناب شود. داروهای تجویز شده: پزشک می تواند داروهایی را تجویز کند، که هم چنین مواد مخدر نامیده می شود، که گیرنده های درد را در مغز مسدود می کند. گزینه دیگر می تواند شل کننده های ماهیچه ای باشد که ماهیچه دردناک را در گردن و ماهیچه های اطراف شل می کند. داروهای تجویز شده اغلب راه حل های کوتاه مدت هستند و به طور مداوم توصیه نمی شوند. فرکانس رادیو تخریب (RFA). این روش RFA روشی با حداقل تهاجمی است و گرما را از نوک سوزن به منظور ایجاد ضایعات روی اعصاب کوچک که به اتصال وجوه اشتراک می گذارند، ارایه می دهد. این روش از ارسال سیگنال های درد به مغز جلوگیری می کند. در حالی که RFA قادر به فراهم کردن تسکین طولانی مدت بیش از یک بلوک عصبی مرکزی یا تزریق وجه مشترک است، اما هنوز یک راه حل موقتی است، زیرا اعصاب به احتمال زیاد در یک یا دو سال دوباره تولید می شوند. RFA معمولاً تا زمانی که یک بلوک عصبی مرکزی و / یا یک تزریق مشترک برای بیمار موفقیت آمیز بوده و در نتیجه آن را به عنوان علت احتمالی درد شناسایی کرده است، امتحان نشده است. داروی آرتروز گردن راه های درمان آرتروز گردن وقتی علائم آرتروز گردن شروع می شود، معمولا با درد و این موارد شناخته می شود: به تدریج شروع می شود و ممکن است در طول زمان به تدریج بدتر شود حس خشکی و سفتی، به جای نرم بودن، به خصوص در مراحل اولیه رخ می دهد اول صبح بدتر است، بعد از بلند شدن و حرکت به اطراف بهبود پیدا می کند. در پایان روز دوباره بدتر می شود. با استراحت کردن بهتر می شود در به شانه یا بین تیغه های شانه می کشد هنگامی که گردن فشرده می شود، احساس تحریک و درد می کنید. در اواسط شب شما را از خواب بیدار می کنند باعث سردرد، به ویژه در پشت سر، می شود. فرد مبتلا به آرتروز گردنی می تواند یا تمام این نشانه ها را تجربه کند و یا تنها تعداد کمی از آن ها ممکن است در طول زمان پیشرفت یا تغییر کند.
    به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از نمناک؛ بعضی از کارهای روزانه و آسیبات باعث بروز آرتروز گردن می شود با بالا رفتن سن احتمال بروز این مشکل بیشتر می شود که معمولا با سردرد همراه می شود.
    قیمت جدید ال ۹۰ صفر
    قیمت جدید ال ۹۰ صفر
    دلایل بروز آرتروز گردن و راههای درمان آن
    پیری و افزایش سن اجتناب ناپذیر است؛ در حقیقت، هر روز در هر یک از ما رخ می دهد ؛ با پیری، سایش و پارگی روی مفاصل بدن از جمله ستون فقرات اتفاق می افتد.اسپوندیلوز گردنی که اغلب به سن مربوط است، به علاوه انواع دیگر، از تغییرات فاسد کننده ای است که در مفاصل و صفحات فقرات رخ می دهد.
    شما ممکن است اسپوندیلوز گردنی را به عنوان آرتروز گردن و یا مرض ناتوان کننده ای بر گردن بدانید. آرتروز گردن معمولاً در حدود چهل سالگی شروع می شود و تا چند سال ادامه می یابد که گفته می شود مردان در سنین پایین تر از زنان این مشکل را خواهند داشت.
    طناب اسپوندیلوز گردنی می تواند منجر به میلولوپاتی شود؛ وضعیتی که طناب نخاعی توسط سازه های اطراف فشرده می شود، در واقع، اسپوندیلوز گردنی شایع ترین مشکل گردنی است که باعث میلوپاتی می شود همچنین ممکن است منجر به رادیکولوپاتی شود درباره هر دو، در بخش سلامت بیشتر توضیح داده شده است.
    آرتروز گردن:
    چگونه در ستون فقرات گردن تغییرات رخ می دهد آرتروز در گردن با استئوفایت ها- آکا استخوان اسپور - شروع می شود که در مهره های بدن شکل می گیرد. استخوان اسپور، واکنش بدن نسبت به سایش و پارگی مفاصل هستند.
    در ستون فقرات آن ها با کمک به افزایش مساحت سطح مفاصل و توزیع یکنواخت وزن روی آن در طول فعالیت روزمره به یک هدف رسیدگی می کنند.مشکل این است که اسپورهای استخوانی ممکن است منجر به درد شوند، به ویژه زمانی که فشار بر روی اعصاب و یا طناب نخاعی قرار می گیرد.
    چنین فشاری هم می تواند باعث بی حسی، ضعف و حتی بی اختیاری روده شود که یک وضعیت اورژانسی پزشکی است.
    ورزش آرتروز گردن
    آرتروز گردن چیست و چگونه درمان می شود؟
    عوامل خطر برای ورم مفاصل در گردن:
    سن:
    بزرگ ترین عامل خطر برای اسپوندیلوز گردنی، سن است.زمانی که به سن میانسالی می رسید، احتمال ابتلا به ورم مفاصل به گردن افزایش می یابد.آکادمی آمریکایی جراحان ارتوپدی می گوید که این وضعیت در بین جمعیت مسن بسیار رایج است.
    ژنتیک:
    بعد از سن، ژنتیک بزرگ ترین خطر را در بر می گیرد.در کنار چند نوع دیگر از مشکلات مربوط به ستون فقرات، اسپوندیلوز گردنی می تواند در خانواده ها به ارث برده شود.اگر مجرای نخاعی و یا مجرای بین مهره ای به طور طبیعی قطر کوچکی داشته باشند، خطر شما برای پیچیدگی های فاسد کننده ممکن است بالاتر باشد.
    نخاع یک ساختار بسیار حساس است که پیام های بین مغز و بقیه بدن را منتقل می کند - فضای آزاد کمتری در آن فضا وجود دارد.تماس بین نخاع و ستون ممکن است نخاع را تحریک کرده و موجب میللوپاتی شود که در بالا تعریف شده است.
    سیگار کشیدن:
    مهم نیست که چطور از آن را استفاده می کنید، سیگار کشیدن می تواند برای شما واقعاً بد باشد.این با افزایش خطر ابتلا به بیماری دیسک دژنراتیو، جراحی برگشت پذیر و سایر شرایط، از جمله، آرتریت گردن همراه است.
    عوامل خطر روانی:
    افسردگی و اضطراب، عوامل خطر روانی برای ورم مفاصل در گردن هستند.مطالعه ای که در سال 2009 در روزنامه BMC منتشر شد، ارتباط قوی بین عوامل روانی و درد گردن را به طور کلی گزارش داد. نویسندگان نتیجه گرفتند که "هرچه سطح درد در گردن بالاتر برود، توجه بیشتری باید به پریشانی روانی و اجتماعی شود".
    به طور خاص، نویسندگان مطالعه ای درباره جراحی عصبی تخمین می زنند که بیش از یک سوم بیماران مبتلا به میللوپاتی اسپوندیلوتیک گردنی، یا CSM، افسرده یا مضطرب هستند. CSM، اسپوندیلوتیک گردنی است که نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد و علائم مربوط به آن را ایجاد می کند.
    آنها می گویند که این اختلالات خلقی بسیار به شدت وابسته به توانایی بیماران در حرکت هستند.
    کار روزانه:
    درباره شغل خود صحبت کنید.انجمن جراحان ارتوپدی می گوید که اگر شغل شما شامل مقدار زیادی حرکت و / یا کاری است که بالای سرتان انجام می شود، ممکن است ریسک شما دوباره بالاتر باشد.افسردگی و یا اضطراب، عوامل خطر روانی که در بالا به آن ها اشاره شد، در محل کار نیز اتفاق می افتد.
    آسیب:
    و در نهایت، آسیب، به ویژه آسیب های مکرر، خطر شما را برای اسپوندیلوز گردنی افزایش می دهد.گفته می شود که بیشتر آرتروز گردن از ضربه ناشی نمی شود.
    علائم بیماری آرتروز در گردن:
    به طور کلی، منبع درد آرتروز گردن به خوبی توسط جامعه پزشکی درک نمی شود و امکان داشتن این شرایط بدون علائم وجود دارد.
    علائم سر و گردن:
    زمانی که علائم رخ می دهند، درد متناوب گردن به نام سرویکالگیا به همراه سفتی معمولاً شایع ترین هستند.حدود یک سوم از افراد مبتلا به ورم مفاصل نیز دچار سردرد هستند ، که بیشتر در ناحیه پایین جمجمه واقع می شوند.
    سردرد گاهی اوقات درد و یا سفتی را رد می کند و علائم غالب می شود.
    آرتروز گردن چه نشانه هایی دارد؟
    علائم رادیکولوپاتی و میلوپاتی:
    دو نوع دیگر از علائم که در افراد با گردن رحم معمول هستند که چنانچه در بخش سلامت گفته ایم عبارتند از:رادیکولوپاتی و میلوپاتی.رادیکولوپاتی یک فرآیند بیماری است که بر روی عصب نخاعی تاثیر می گذارد.
    عصب نخاعی، نامی است که به بخشی از عصب منشعب شده از نخاع اصلی داده می شود.بیشتر اوقات نوعی فشار بر روی ریشه عصب نخاعی، چیزی است که نشانه ها را ایجاد می کند.
    علائم ممکن است شامل درد، ضعف، بی حسی و یا احساسات سوزن سوزن شدن در یک قسمت باشد.به طور مشابه، میللوپاتی یک فرآیند بیماری موثر بر طناب نخاعی است.همان طور که در بالا ذکر شد، نخاع یک ساختار عصبی طولانی است که طول ستون فقرات را در بر می گیرد.در مجرای نخاعی قرار دارد، گذرگاهی است که در مرکز ستون فقرات قرار دارد.
    این یکی از دو ساختار اصلی سیستم عصبی مرکزی است.ساختار دیگر مغز نیز می باشد.مشابه علائم رادیکولوپاتی، بیشتر علائم میللوپاتی ناشی از فشردگی هستند، اما در این مورد از نخاع کمتر خواهد بود.
    میللوپاتی به مرور زمان به کندی پیش می رود.ممکن است خود را به روش های مختلفی نمایان کند، اما نه محدود به نشانه های مرتبط با ریشه های عصبی فشرده ستون فقرات یا رادیکولوپاتی.
    این نشانه ها عبارتند از :
    درد
    ضعف
    بی حسی و یا احساسات الکتریکی در یک حد
    اما انواع دیگری از علائم میللوپاتی نیز وجود دارد، برای مثال، سرگیجه.
    هم چنین، اگر علائم از بالا به گردن شما ناشی می شوند، که ممکن است منجر به شرایطی به نام گردنه رحم گردن شما شوند، ممکن است مبتلا به سندروم به نام "بی حس " باشید.این نشانه ها ممکن است زمانی ایجاد شوند که طناب نخاعی بین C - 5 و C - 7 تحت فشار قرار گیرد.
    تشخیص بیماری اسپوندیلوزیس گردنی:
    همانند اکثر فرایندهای تشخیصی، پزشک شما احتمالاً با گرفتن یک تاریخچه و انجام یک تست فیزیکی اطلاعاتی درباره اسپوندیلوزیس گردنی را جمع آوری خواهد کرد.
    ام آر آی برای آرتروز گردن:
    وقتی نوبت به آزمایش تصویربرداری تشخیصی می رسد، MRI استاندارد طلایی است.این به خصوص زمانی است که پزشک باید منبع علائم عصبیتان را تعیین کند.
    می تواند به پزشک شما کمک کند که نه تنها استخوانتان را می بیند، بلکه بافتهای نرم و اعصاب را نیز می بیند، و ممکن است به او کمک کند تا به درستی تخمین بزند که چقدر فضای آزاد در مناطقی که طناب و / یا ریشه های عصب نخاعی وجود دارد، است.
    اشعه ایکس برای آرتروز گردن:
    اشعه های ایکس هم برای تشخیص اسپوندیلوز گردنی به کار می روند.چون به تصویرسازی گذرگاه های استخوانی که شامل طناب نخاعی و ریشه های عصب نخاعی هستند، اجازه کار می دهند.
    اگر علائم عصبی نداشته باشید، ممکن است تنها به یک اشعه ایکس نیاز داشته باشید.ارزش اشعه ایکس عمدتا در توانایی آن برای نشان دادن آنچه که در استخوان ها اتفاق می افتد، بستگی دارد.
    در عوض درد و یا علائم دیگر، داشتن یک نشانه ممکن است پزشک شما را به مواردی مانند تنگ شدن در فضای دیسک ، اخطار استخوان و کاهش قطر کانال نخاعی که می تواند منجر به میلولوپاتی شود، باشد.
    هم چنین اشعه ایکس ممکن است به پزشک تان کمک کند که اسپوندیلوز گردنی را به عنوان خفیف، متوسط یا شدید طبقه بندی کند.
    سی تی اسکن آرتروز گردن:
    سی تی اسکن یک تست تشخیصی دیگر است که عموماً به افراد مبتلا به اسپوندیلوز گردنی داده می شود. CT اسکن شبیه اشعه ایکس است، به جز اینکه چندین عکس از داخل بدن را می گیرد و آن ها را کنار هم می گذارد تا یک مقطع عرضی از این ناحیه را نمایش دهد.
    کیفیت تصویرش بهتر از یک اشعه ایکس است، که ممکن است به پزشک شما اجازه مطالعه بهتر در مورد مجرای نخاعی را بدهد و هر تغییری در استخوان ها را نشان می دهد.
    تشخیص آرتروز گردن با مایلوگرافی و CT مایلوگرافی:
    مایلیوگرافی برای تجسم ریشه های عصبی ستون فقرات است و به عنوان راهی برای شکار آن مانع هایی است که می تواند به نشانه های رادیکولوپاتی مورد بحث در بالا اشاره شود.مراقب باشید، مایلوگرافی شامل سوزن و تزریق رنگ به بدن شما است.
    همچنین یک آزمایش به نام CT مایلوگرافی وجود دارد که برخی افراد حرفه ای ترجیح می دهند، به این دلیل که تصور نتایج مثبت کاذب کمتری (در مقایسه با میلوگرافی ) خواهد داشت.
    همچنین آزمایشاتی به نام CT مایلوگرایی وجود دارد که بعضی از فیزیوتراپان ترجیحش میدهند ، زیرا به نظر می رسد نتایج مثبت کاذب کمتری دارد (در مقایسه با میلوگرافی) دارد. سی تی مایلوگرافی اغلب در هنگام جراحی استفاده می شود.
    تشخیص آرتروز گردن
    آرتروز گردن چگونه تشخیص داده می شود؟
    مطالعه هدایت عصبی آرتروز گردن:
    و در نهایت، نوع دیگری از آزمایشاتی که پزشکان برای تشخیص (یا تایید تشخیص بیماری) از آن استفاده می کنند، مطالعه هدایت عصبی است. مطالعه هدایت اعصاب، عملکرد اعصاب شما را اندازه گیری می کند.
    گاهی اوقات با تست EMG همراه می شود که کنترل اعصاب برای عملکرد عضلانی را در طول انقباض و آرامش انجام می دهد. تست هدایت عصبی ممکن است باعث ناراحتی شما شود، چون یک محرک الکتریکی از طریق الکترودها روی پوست وصل خواهد شد.
    آزمایش EMG از طریق تزریق سوزن انجام می شود.
    درمان آرتروز گردن:
    پزشک مراقبت های اولیه یا پزشک متخصص داخلی ممکن است قادر به ارائه درمان اسپوندیلوز گردنی شما باشد.گفته می شود که بسیاری از ارجاع ها به متخصص برای ورم مفاصل صورت می گیرد.
    مراجعه به روماتولوژیست ها، متخصصان اعصاب و ارتوپد یا جراحان عصبی نیز رایج است.اما جراحی به طور کلی برای آرتروز گردن داده نمی شود.در عوض، مراقبت محافظه کارانه می تواند به شما در کنترل درد و کاهش پیشرفت بیماری کمک کند.
    علائمی که ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند ، عبارتند از؛
    درد غیر ممکن برای کنترل، و یا علایم افسردگی که در طول زمان بدتر می شوند.
    اگر نیاز به عمل جراحی دارید،می توانید به لامینکتومی مراجعه کنید، همچنین به عنوان عمل جراحی فشرده سازی نیز شناخته می شود.
    مطالعه ای در سال 2018 نشان داد که عمل برداشت فشار در گردن که به "کاهش فشردگی فشار" قدامی شناخته می شود، در تسکین علائم سرگیجه مربوط به اسپوندیلوز گردنی موثر است.
    درمان فیزیکی برای آرتروز گردن:
    در حالی که شما نمی توانید انحطاط مفصلی مرتبط با افزایش سن را متوقف کنید، اما می توانید سرعت رشد آن را کاهش دهید. اگر علائم شما خفیف و یا متوسط باشند، و اگر مشکلات اعصاب مترقی نداشته باشید، می توانید تنها به مراقبت محافظه کارانه نیاز داشته باشید.
    این ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:
    داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) شامل آسپرین, ناپروکسن یا ایبوپروفن برای کاهش التهاب و تسکین درد.
    مسکن هایی مثل استامینوفن (Tylenol) فقط برای تسکین درد.
    تزریق کورتیکواستروئید برای درمان دردهای تابشی و کاهش تورم.
    مسدود کننده های عصبی برای تسکین درد موقت.
    محدود کردن فعالیت فیزیکی، اما نه حذف کاملشان.
    گردنبند برای حمایت و ثبات در طول دوره بهبودی.
    انجام ورزش و، همان طور که در بالا ذکر شد، درمان فیزیکی.
    به طور کلی، برای مراقبت های محافظه کارانه باید به درمانگر فیزیکی مراجعه کنید که توسط پزشک مراقبت های اولیه شما توصیه شده است.
    این مورد در تمام کشورها صدق نمی کند، بنابراین ممکن است بخواهید به طور خاص چک کنید. آنطور که در بخش سلامت اشاره شده است خوبیه درمان فیزیکی این است که مراقبت محافظه کارانه شما احتمالاً متناسب با شرایط و علائم خاص شما خواهد بود.
    زمانی که علائم بروز می کند، استراحت کنید.
    برخی اوقات حرکات گردن را برای مدت کوتاهی محدود کنید، مثلاً برای یک بعد از ظهر یا یک روز، کافی است اجازه بدهید التهاب کاهش پیدا کند و درد ازبین برود.
    درمان اعمال سرما و یا گرما:
    برخی افراد کمپرس سرد را ترجیح می دهند، به ویژه پس از فعالیتی که منجر به درد می شود و باعث به حداقل رساندن التهاب می شود.بیماران دیگر کمپرس گرم را ترجیح می دهند، مانند یک تشک گرمایی یا پوشش گرمایی، و یا گرما مرطوب، مانند یک پوشش گرمای مرطوب برای گردن و یا حمام گرم.
    اصلاح فعالیت:
    گاهی اوقات، محدود کردن یا حذف فعالیت های خاص می تواند از درد جلوگیری کند.برای مثال، فرد ممکن است یک حرکت شنا مخصوص به گردنش پیدا کند که باعث دردش می شود در این حالت، این حرکت باید محدود باشد یا به طور کامل در آینده از آن اجتناب شود.
    داروهای تجویز شده:
    پزشک می تواند داروهایی را تجویز کند، که هم چنین مواد مخدر نامیده می شود، که گیرنده های درد را در مغز مسدود می کند.
    گزینه دیگر می تواند شل کننده های ماهیچه ای باشد که ماهیچه دردناک را در گردن و ماهیچه های اطراف شل می کند. داروهای تجویز شده اغلب راه حل های کوتاه مدت هستند و به طور مداوم توصیه نمی شوند.
    فرکانس رادیو تخریب (RFA). این روش RFA روشی با حداقل تهاجمی است و گرما را از نوک سوزن به منظور ایجاد ضایعات روی اعصاب کوچک که به اتصال وجوه اشتراک می گذارند، ارایه می دهد. این روش از ارسال سیگنال های درد به مغز جلوگیری می کند.
    در حالی که RFA قادر به فراهم کردن تسکین طولانی مدت بیش از یک بلوک عصبی مرکزی یا تزریق وجه مشترک است، اما هنوز یک راه حل موقتی است، زیرا اعصاب به احتمال زیاد در یک یا دو سال دوباره تولید می شوند.
    RFA معمولاً تا زمانی که یک بلوک عصبی مرکزی و / یا یک تزریق مشترک برای بیمار موفقیت آمیز بوده و در نتیجه آن را به عنوان علت احتمالی درد شناسایی کرده است، امتحان نشده است.
    راه های درمان آرتروز گردن
    وقتی علائم آرتروز گردن شروع می شود، معمولا با درد و این موارد شناخته می شود:
    به تدریج شروع می شود و ممکن است در طول زمان به تدریج بدتر شود
    حس خشکی و سفتی، به جای نرم بودن، به خصوص در مراحل اولیه رخ می دهد
    اول صبح بدتر است، بعد از بلند شدن و حرکت به اطراف بهبود پیدا می کند.
    در پایان روز دوباره بدتر می شود.
    با استراحت کردن بهتر می شود
    در به شانه یا بین تیغه های شانه می کشد
    هنگامی که گردن فشرده می شود، احساس تحریک و درد می کنید.
    در اواسط شب شما را از خواب بیدار می کنند
    باعث سردرد، به ویژه در پشت سر، می شود.
    فرد مبتلا به آرتروز گردنی می تواند یا تمام این نشانه ها را تجربه کند و یا تنها تعداد کمی از آن ها ممکن است در طول زمان پیشرفت یا تغییر کند.

    آزادی در خانواده | در خانه خود به شکوفایی برسید
    بازدید : 78
    شنبه 4 دی 1400 زمان : 15:54

    اختلالات ادراری در بیماری ام اس
    اختلالات ادراری در بیماری‌ام اس شایع بوده به‌نحوی‌که بین 50 تا 90 درصد این بیماران در سیر بیماری خود دچار اختلالات ادراری می‌شوند. بیماری‌ام اس یک بیماری خود ایمنی است
    دکتر منصوره منصوری - متخصص کلیه و مجاری ادراری
    تحریریه زندگی آنلاین : اختلالات ادراری در بیماری‌ام اس شایع بوده به‌نحوی‌که بین 50 تا 90 درصد این بیماران در سیر بیماری خود دچار اختلالات ادراری می‌شوند. بیماری‌ام اس یک بیماری خود ایمنی است که به علت از بین رفتن میلین سلول‌های عصبی در مغز و نخاع ، سرعت هدایت و انتقال پیام عصبی در انها دچار اختلال می‌شود.
    سن شروع بیماری اغلب دهه سه و چهار عمر است، زنان بیش از مردان به ام اس مبتلا می‌شوند ولی بیماری در مردان شدیدتر از زنان است. این بیماری بیشتر نخاع گردنی و تا حدود متوسطی نخاع کمری و خاجی را درگیر می‌کند. با توجه به عصب گیری مثانه و اسفنکتر ادراری از نخاع کمری و خاجی و کنترل ادرار کردن توسط پل مغزی و قشر مغز طبیعتاً در سیراین بیماری، عملکرد مثانه دچار آسیب می‌شود و منجر به مثانه نوروژنیک یا عصبی می‌شود.
    بیشتربخوانید:
    در چه سنی ام اس سراغمان می‌آید؟ + ۵ علائم اولیه
    علایم ادراری درام اس
    رایج‌ترین علایم ادراری در بیماران ام اس مربوط به مرحله پر شدن مثانه است که ناشی از بروز انقباضات نابجا در عضله مثانه است و بصورت تکرر ادرار، احساس فوریت ادرار و بی‌اختیاری ادراری فوریتی است. گاهی علایم تخلیه ناکافی ادرار به علت ناتوانی در ایجاد انقباض کافی در عضله مثانه و یا ناهماهنگی بین عضله مثانه و اسفنکتر ادراری رخ می‌دهد. در نتیجه علایم بصورت تأخیر در شروع ادرار، احساس تخلیه ناقص ادرار و یا احتباس ادرار رخ می‌دهد.
    بررسی سیستم ادراری در بیمار ام اس
    در بیمار مبتلا به ام اس که دچار علایم ادراری شده است بررسی‌های مورد نیاز شامل آزمایش خون و ادرار، سونوگرافی کلیه و ارزیابی یورودینامیک است. در آزمایش خون بررسی عملکرد کلیه شامل اندازه‌گیری اوره و کراتینین، در آزمایش ادرار بررسی ادرار از نظر عفونت ادراری مهم است.
    در سونوگرافی کلیه و مجاری ادراری بیمار باید از نظر احتمال هیدرونفروز کلیه و یا وجود سنگ در سیستم ادراری بررسی شود.
    در ارزیابی یورودینامیک بروز انقباضات ناهماهنگ در مثانه، افزایش فشار مثانه، ناهماهنگی اسفنگترادراری با مثانه و یا ناتوانی عضله مثانه در ایجاد انقباضات باکفایت بررسی می‌شود.
    درمان علایم و عوارض ام اس در سیستم ادراری
    اختلالات ادراری که بیماری‌ام اس در سیستم ادراری ایجاد می‌کند می‌تواند منجر به عفونت سیستم ادراری، بروز هیدرونفروز در کلیه‌ها و یا ایجاد سنگ در کلیه‌ها و مثانه شود. خوشبختانه احتمال نارسایی کلیه متعاقب ام اس کم است و علیرغم افزایش فشار مثانه معمولاً نارسایی کلیه متعاقب بیماری‌ام اس رخ نمی‌دهد.
    بیشتربخوانید:
    کنترل ام‌اس با تغذیه
    درمان دارویی:
    درمان اختلالات ادراری بیماران درام اس معمولاً با توجه به شواهد نوار مثانه آنان انجام می‌شود. در قدم اول چنانچه بیمار دچار عفونت ادراری شده باید عفونت با مصرف آنتی‌بیوتیک مناسب درمان شود.
    داروهای آنتی کولینرژیک نقش مهمی در کاهش فشار مثانه و مهار انقباضات نابجای مثانه دارند. در مواردی که مثانه بیش‌فعال متعاقب ام اس به داروهای آنتی کولینرژیک پاسخ نمی‌دهد قدم دوم استفاده از تزریق بوتاکس به عضله مثانه است.
    سونداژ برای تخلیه مثانه:
    در مواردی که تخلیه مثانه به علت ناهماهنگی اسفنکتری یا ناتوانی عضله مثانه دچار مشکل شده است تخلیه مثانه با سوند نلاتون یکبار مصرف با فواصل منظم انجام می‌شود. بیمار نباید برای تخلیه بهتر ادرار از زور زدن یا فشار دادن ناحیه زیر شکم استفاده کند. توصیه می‌شود حتی‌الامکان از سوند دائم استفاده نشود.
    بیشتربخوانید:
    درمان "ام‌اس" با راهکارهای طب سنتی
    تحریک عصب ساکرال:
    ساکرال نورومدولیشن یا تحریک عصب ساکرال که در این روش با استفاده از یک دستگاه محرک که در کنار نخاع خاجی کاشته می‌شود به عصب S3 تحریک الکتریکی وارد می‌شود که منجر به تنظیم انقباضات مثانه می‌گردد و می‌تواند نقش موثری در تخلیه بهتر ادرار داشته است.
    با توجه به اینکه بیماری دوره‌های عود دارد و پیشرونده است تکرار ارزیابی یورودینامیک بنا به صلاحدید پزشک جهت تعیین ادامه روند درمانی ضروری است. توصیه می‌شود بیماران ام اس که علایم ادراری دارند به‌طور منظم تحت نظر یک متخصص ارولوژی باشند.

    ترک حشیش | بهترین روش ترک اعتیاد به حشیش

    تعداد صفحات : -1

    درباره ما
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    چت باکس




    captcha


    پیوندهای روزانه
    آمار سایت
  • کل مطالب : 121
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 8
  • بازدید کننده امروز : 9
  • باردید دیروز : 95
  • بازدید کننده دیروز : 96
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 198
  • بازدید ماه : 105
  • بازدید سال : 17079
  • بازدید کلی : 18465
  • کدهای اختصاصی